Konya’da ne zaman bir çalışma yapılsa, ne zaman bir proje başlasa, ne zaman bir ihale açılsa; aynı cümleler, aynı şikâyetler, aynı itirazlar… Belediye yeni köprülü kavşak yapar, “Şerit artmayacaksa ne anlamı var?” denir. Yeni tramvay hattı döşenir, “Ray buraya olacaksa araçlar nereden geçecek?” diye sorulur. Çalışma tamamlanmadan, daha ortaya çıkacak sonucu görmeden yapılan hükümlerin haddi hesabı yok.

Sanki herkes mühendis, herkes şehir plancısı, herkes mimar. Ama ilginçtir; en çok eleştirenler, iş tamamlandığında ilk faydalananlar da yine onlardır.

Konya Büyükşehir Belediyesi ne yapsa yaranamıyor bir kesime.

İhale yapsa “Yandaşa verecekler” denir.

Kura çekse “Kendileri alacak” sesleri yükselir.

Arsa satışa çıksa “Konya’nın toprağını satıyorlar” denir.

Peki soruyorum: Fabrika nereye kurulacak, yatırım nerede yapılacak, üretim nerede artacak? Belediyeler yalnızca çiçek diksin, konser düzenlesin, festival yapsın istiyorsak o ayrı mesele. Ama şehir büyüyorsa, nüfus artıyorsa, araç sayısı yükseliyorsa; yol da yapacaksınız, kavşak da yapacaksınız, altyapıyı da güçlendireceksiniz. Bugünün değil, geleceğin şehrini kurduğunuzun farkında olacaksınız.

“Her yer taş beton oldu” diye serzenişte bulunanlar var. Yağmur yağınca çamura batmıyorsanız, yürüdüğünüz yol düzgünse, altyapı sorun çıkarmıyorsa; bu “beton” diye sitem ettiğiniz şeyler yüzünden. Modern şehir dediğimiz olgu toprak yollarla değil, planlı yollarla, düzenli yapılaşmayla, güçlü bir altyapıyla olur. Doğal isteyenler kırsala yerleşebilir.

Hele bir de çöp mevzusu var…

Bazı büyükşehirlerde aylarca çöpler birikiyor, insanlar kokudan evinin penceresini açamıyor. Başkan çıkıp sokakta çöp topluyor diye alkışlanıyor. İyi de, başkanın görevi çöp toplamak değil ki; çöpün birikmesini engelleyecek sistemi kurmak. Konya’da merkezden ilçelere kadar böyle bir manzaraya rastlayamazsınız. Çöp vızır vızır toplanır, sistem tıkır tıkır işler. Bunu görmek istemeyen yine aynı kesim…

Konya toplu ulaşımda da aslında bir adım önde. Şehrin her noktasına bir şekilde erişebiliyorsunuz; bazen direkt, bazen aktarma ile. İşte bugün eleştirilen çalışmalar da tam olarak bu ulaşım süresini kısaltmak, konforu artırmak için yapılıyor. Ama elbette kazı yapılınca “trafik sıkıştı” demek daha kolay geliyor.

Şu bir gerçek: Bazı çevreler belediyenin ne yaptığına değil, kimin yaptığına bakıyor. Hizmetten en çok onlar faydalanıyor ama en yüksek sesi de yine onlar çıkarıyor.

Benim Konya’ya dair bir dileğim var:

Biraz takdir, biraz anlayış, biraz sabır…

Çünkü şehir büyüyor, ihtiyaçlar değişiyor, zaman ilerliyor. Ne yapılsa “yanlış” diyenlerin aksine, bu şehir yerinde saymasın diye her gün çalışan bir belediye var. Eleştiri elbette olacak; ama eleştirinin de bir niyeti, bir vicdanı, bir hakkaniyeti olmalı.

Sonuçta Konya’ya ne olsun istiyoruz?

Sadece konser, festival, şenlik mi?

Yoksa geleceğini planlayan, altyapısını güçlendiren, ulaşımını modernize eden bir şehir mi?

Ben cevabı biliyorum.

Umarım eleştirmeyi hobi edinenler de bir gün görür.

Konya, çok eleştiren azınlıktan değil, yapılanı takdir eden sessiz çoğunluktan oluşuyor. Onlar da belediyeden razı.