Münafık yani ikiyüzlü olanlar menfaatlerine düşkün insanlardır. Menfaatçi insanlar sadece kendilerini düşünen, görünüşte insana benzeyen bencil şahıslardır.

Bu bencil şahıslar, ben kendimden çok başkalarını düşünüyorum görüntüsü vererek, ikiyüzlü davranışlarıyla insanların gönlünde taht kurmayı başaran yaratıklardır.

Münafık ve menfaatçi insanların en belirgin özelliği, her ne şartla olursa olsun güçlünün tarafında yer almalarıdır.

Güçlünün yanında yer alırken de her zaman sinsi davranır gözetim yaparlar. Gücün kimin eline geçeceğini hesap ederler, saflarını kurdukları oyuna göre belirlerler.

Her zaman bir beklenti içindedirler. Gücün başkasının eline geçeceğini anladıklarında, saf değiştirmekte bir an olsun tereddüt etmezler…

Güçlünün yanında yer edinebilmek için, gerekirse çıkarlarına uygun ve hedefe götürecek şekilde her türlü yalanı, iftirayı, rezilliği göze alırlar…

Gammazlığı kendilerine meslek edinirler. Güçlü olana her zaman gammazlık yapmak zorundadırlar. Güçlünün yanın da yer alabilmenin yapmış oldukları gammazlığın derecesine göre değişkenlik göstereceğini iyi bilirler.

En yakınlarını menfaatleri uğruna gözünü kırpmadan satabilir, yarı yolda bırakabilir özelliğine sahiptirler…

Menfaatçi insanlar; menfaat sağlayacağı insanları iyi bilmek ve iyi tanımak zorundadırlar. Bundan dolayı dini, resmi ve kişinin özel günlerini çok iyi kullanırlar.

Menfaat sağlayacağını bildiği kişilerin, doğum günlerini ve özel günlerini ise hiç kaçırmamaları gerektiğini iyi bilirler. Güçlü gördüklerinin her türlü organizasyonlarını tek başlarına halletmeye çalışırlar ki, böylece güçlü olanın gözlerine girmeyi iyi becerirler.

Ha bu arada sadece enerjilerini ve beyinlerini menfaatleri uğruna harcadıkları için, yakınlarının ve sevdiklerinin daha doğrusu, hiçbir menfaat sağlayamadığı insanların özel günlerini asla hatırlamazlar, bile bile unuturlar ve görmezlikten gelirler.

Menfaat yoksa önemli değildir, gereksizdir zaten unuttukları anlayışını benimserler.

Menfaat gördükleri kişilerin her zaman hal ve hatırını sorarak bir emriniz var mı? Demek zorunda hissederler kendilerini. Menfaat yoksa aramak, hal ve hatır sormak boş iştir anlayışına sahiptirler…

Eğer menfaatleri için arkalarında koştukları kişiler menfaat kanallarını kapatırlar ya da menfaat fırsatı vermez iseler, onları da rehberlerinden anında silerler. Vakit kaybetmeden yeni yeni insanları rehberlerine hızlı bir şekilde kaydetmeye başlarlar.

İşte böyle dostlar; Yaz yaz bitmez böyle münafık, bencil, ikiyüzlü menfaatçi insanların bozuk karakterlerini…

Kabil’in, Habil’i öldürmesiyle menfaat hastalığı insanoğlunun hayatına girmiş bir hastalıktır… Menfaatçilerin HASTALIKLI BİRER MAHLUK olduklarını unutmamalı, etrafımızda varsa böyle insan kılıklı şeytanları da toplumdan uzak tutmalıyız.

Dürüstmüş gibi görünerek dostluklarını emelleri uğruna kullanmayı amaçlayan, ancak muvaffak olamayınca çark eden ve karşısındakini düşman gören iki yüzlü insanlardan uzak durmalıyız.

Unutmamalıyız ki; Bazı dost ve arkadaş gibi görünenlerden menfaat ilişkisini çıkardığımızda, geriye kocaman bir hiç kalacağını aklımızın bir ucuna mıh gibi çakmalıyız. Aksi halde üzülen her daim bizler oluruz.