Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, iki kişi arasındaki alacağın altın mı yoksa Türk lirası mı olduğu yönündeki uyuşmazlıkta dikkat çeken bir karara imza attı.

Karara konu olayda, Samsun’da yaşayan bir kişi, yakınından borç talep etti. Borç veren taraf, altınlarını bozdurarak 90 bin lira verdi.

Bir süre sonra borçlu, 40 bin lira ödeme yaptı ve kalan 50 bin lira için süre istedi.

Alacaklı altın üzerinden ödeme talep etti

Davacı alacaklı, borcun aslında altın bozdurularak verildiğini savunarak, kalan miktarın 50 bin TL değil, 51,31 cumhuriyet altını karşılığı olarak ödenmesini talep etti.

Ancak borçlu taraf, borcun tamamen Türk lirası cinsinden olduğunu belirterek, altın iddiasını reddetti. Ayrıca, WhatsApp yazışmalarında altın borcuna dair bir ifade bulunmadığını ileri sürdü.

Yerel mahkeme: İspat yükü davacıda

Davaya bakan Vezirköprü 1. Asliye Hukuk Mahkemesi, borcun altın cinsinden verildiğinin ispatlanamadığını belirledi.

Mahkeme, taraflar arasındaki WhatsApp mesajlarında altın borcuna dair açık bir ifade bulunmaması nedeniyle davayı reddetti.

Yargıtay kararı onadı

İstinaf incelemesini yapan bölge mahkemesi de kararı uygun buldu. Dosyanın temyiz edilmesi üzerine inceleme yapan Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, yerel mahkemenin kararını oy birliğiyle onadı.

Kararda, dekontlar ve WhatsApp yazışmalarının, davacının altın iddiasını desteklemediği vurgulandı. Bu nedenle alacağın altın cinsinden ödenmesi talebinin reddi hukuka uygun bulundu.

Dijital yazışmalar hukuki delil niteliğinde

Karar, WhatsApp yazışmalarının delil olarak kabul edilmesi açısından dikkat çekti.

Bu karar ile birlikte, taraflar arasındaki dijital iletişim kayıtlarının, alacak davalarında belirleyici olabileceği bir kez daha ortaya kondu.