Yıllar sonra gelen Dünya Kupası heyecanıyla, sabahın köründe bayrağını kapıp ekran başına geçen bu millet görevini eksiksiz yaptı. İnandı, destek oldu, dua etti. Milletimiz sizden herhangi bir mucize de istemedi; sadece son düdüğe kadar savaşmanızı, ay-yıldızlı formanın ağırlığını yüreğinizde hissetmenizi bekledi.
Millet çok bir şey istemedi.....

Milletimiz ekran başında kahrolurken, sahada ne bir hırs, ne bir mücadele ne de pes etmeyen bir ruh görebildi....
Sahada oynayan futbolcular üzerinizdeki kumaşın sıradan bir forma olmadığını, çocukların hayalleri, 86 milyonun ortak sevdası olduğunu bilemeden oynadı..
Milletimiz o formayı 86 milyon insanımızla tüm yürekleri tek yürek yaptı maç boyunca desteğini eksik etmedi. Herşey tamdı ama eksik olan sahadakilerin o hayale bir türlü aynı inançla sarılamadığı gerçeği, umutlarımızı bir bir tüketti...
AMA YETER....ARTIK BEDEL ÖDEME ZAMANI
Bugün yaşanan sadece bir elenme değil, milyonların inancının katledilmesidir.
A’dan Z’ye Herkes Sorgulanmalı: Futbolcusundan teknik heyetine, bu başarısızlıkta payı olan herkes bulundukları makam, yaptıkları görevlerden isteyerek istifa etmeli....
Aynı Hatalara Tahammül Kalmadı: Aynı isimlerle, aynı vizyonsuz anlayışla ve kronikleşmiş hatalarla devam edilecekse, artık bu milletin boş vaatlere karnı tok. Bu millet yenilgiyi affeder, ama ruhsuzluğu asla!

Bu sözler sadece bir öfke patlaması değil; umutları, heyecanı ve çocukluk hayalleri elinden alınan koca bir milletin tokat gibi sitemidir. Bir milleti mağlubiyet değil, kendi inancına sahada karşılık bulamamak kahreder.
Yazıklar olsun. Ve gerçekten de yazık oldu!