Bir bavul hazırlıyoruz yine…
İçine sadece kıyafet koymuyoruz.
Dualar koyuyoruz.
Emanetler koyuyoruz.
Yetim başı okşamanın heyecanını koyuyoruz.

Bir kez daha Afrika yollarına düşüyoruz.
Bu kez rotamız Tanzanya…

Kimileri için Afrika; haritada uzak bir kıta…
Bizim içinse yıllardır yüreğimizin bir parçası.
Çünkü biz o topraklarda açlığın ne demek olduğunu gördük.
Susuzluğun nasıl bir imtihan olduğunu gördük.
Bir çocuğun bir parça şekere nasıl sevindiğini gördük.
Ve en önemlisi…
Yokluğun ortasında edilen şükre şahit olduk.

Burada bazen soframızdaki eksiği dert ediyoruz…
Orada insanlar, aylarca ete ulaşamadan yaşamaya çalışıyor.
Biz burada bir kurban hissesini konuşurken…
Orada çocuklar, bayram günü et görebilecek olmanın hayalini kuruyor.
İşte bu yüzden yine yollardayız.

Yine mazlumların duasını almaya gidiyoruz.

Bu yolculuk turistik bir gezi değil…
Bu yolculuk vicdan yolculuğu.
Bu yolculuk ümmet bilinci.
Bu yolculuk; “Bir yetimin yüzü gülsün” diye binlerce kilometre gitmek demek.

24 Mayıs’ta başlayacak bu Tanzanya yolculuğunda, sizlerin emanetlerini gerçek ihtiyaç sahiplerine ulaştıracağız.

Kesilen her kurbanı yerinde görecek, dağıtımları birebir gerçekleştireceğiz.

Belki döndüğümüzde valizlerimiz hafiflemiş olacak…
Ama inanıyoruz ki yüreklerimiz ağırlaşacak.
Çünkü bir yetimin duasını taşımak kolay değildir…

Ve biliyoruz…
Dünyada bazı yollar vardır;
İnsanı sadece bir ülkeye değil, Allah’a biraz daha yaklaştırır…
Tanzanya yolu da bizim için işte böyle bir yol…