Turgut Özal, 17 Nisan 1993'te vefat etti. Hayatında olduğu gibi aradan yıllar geçmesine rağmen, yine gündemdeki yerini korudu. Hep hatırlanır oldu. Onu hatırlayanlar hep kendine yakın yönleriyle andı. Kimine göre, "Dindar Cumhurbaşkanı", kimine göre "Demokrat Cumhurbaşkanı" Kasım 1983 seçimlerinden zaferle çıktığında, gündemdeki konu, "Evren hükümeti kurma görevini Özal'a verecek mi?" sorusu idi. Özal, hükümetini kurdu ve Türkiye'nin kaderini değiştirecek reformlara imza attı.

Turgut Özal, Meclis çatısı altında olduğu dönemde, muhalefet sıralarına gidep onlarla esprili konuşmalar yapmayı severdi. Erdal İnönü, Özal'ın bu tavrından hep etkilendiğini söyledi. Süleyman Demirel, yaptığı çirkin muhalefetle, Özal'a zor günler yaşattı. Cumhurbaşkanı olduğu dönemde, hep aşağılayıcı ifadeler kullandı. "Çankaya sakini", "Çankaya şişmanı" Demirel'in medya ile birlikte kullandığı ifadeler idi. Turgut Özal, Naim Süleymanoğlu'nun Avustralya'da Bulgaristan milli takımından kaçıp Türkiye'ye iltica etmesinden sonra ona hep yakın ilgi gösterdi. Süleymanoğlu'nu başarılarından sonra ilk tebrik edenlerden oldu. Turgut Özal, dönemin ABD Başkanı George Bush (baba Bush) ile yakın ilişki içinde oldu. ABD başkanlarının, kendilerinden kısa olan yabancı konukları ile yan yana ayakta birarada gösterilme zevkini doyasıya yaşattı. Baba Bush, Turgut Özal ile birlikte olduğunda bu zevkini doyasıya tatmin etti. Oğul Bush ise Başbakan Erdoğan ile biraraya geldiğinde ayakta poz vermemeye özen gösterdi.

Özal'ın cenazesine her kesimden insan katıldı. Fatih Camii'nden başlayan insan seli, Anıtmezar'a kadar sürdü.