Kara açaıklamasında şunları söyledi:

“Türkiye’nin en önemli sorunlarının başında gelen terör, iktidarın uyguladığı yanlış politikalar sonucu tarihte görülmedik bir noktaya gelmiştir. İktidarın, analar ağlamasın diye başlattığı çözüm süreci yalnız anaları değil tüm milleti ağlatmaya başlamıştır. Terörün son günlerde artmasını yalnız 7 Haziran seçimlerine bağlamak ve 400 milletvekili vermediniz diyerek terörün sorumlusu olarak seçmeni göstermek milleti aptal yerine koymaktır. Sormak gerekir;

Çözüm sürecini başlatanlar, Kandil ile İmralı arasında köprü kuranlar, Oslo’da teröristlerle pazarlık yapanlar 12 yıldır kendi başına iktidarda olanlar değil midir?

Cumhurbaşkanlığı için aldığı yetki ile ben seçilmiş cumhurbaşkanıyım diyerek hareket eden Cumhurbaşkanı terörü bitirmek için ne yapmak istedi de yapamadı?

Başbakandan Cumhurbaşkanına, iktidar milletvekillerinden parti danışman ve bakanlarına varıncaya kadar herkes çözüm süreci ile terör örgütünün şehir merkezlerinde silah depoladığını söylüyor. Onlar şehir merkezlerinde silah depolarken sizler armut mu topluyordunuz? Neden silah depolamalarına, askeri birliklerin yakınlarına kadar onların kamplar kurmalarına müsaade ettiniz?

Şehit ve yaralılarımızdan sonra savaş uçaklarımızın hemen havalanarak terör örgütlerinin bulundukları yerleri imha ettiklerini açıklıyorsunuz. Teröristlerin etkisiz hale getirilmesi için illa şehitler mi vermemiz gerekir? Daha önceden etkisiz hale getirmek için neden hareket edilmiyor?

Terör örgütleri tarafından şehir merkezlerine ve askeri araçların geçeceği yerlere hendekler kazılıyor, mayınlar ve bombalar yerleştiriliyor, kimsenin haberi olmuyor. Bunda bir istihbarat zafiyeti var mıdır? Operasyon için güvenlik güçlerinden alınan yetkiler valilere verilmişti. Terör karşısında verdiğimiz kayıplar bu yetki kullanımından mı kaynaklanmaktadır?

Soruları çoğaltmak mümkündür. İktidar terör politikasındaki hatalarını görmeli, yaptığı yanlışlardan biran önce dönmelidir. Sınavlarda yapılacak dört yanlış bir doğruyu götürür. Unutmayalım ki, devlet yönetiminde ise bazen bir yanlış devleti götürür. Gün birlik günüdür. Siyasi tartışmaları bir kenara bırakarak “Milli Güçlerin” kenetlenme günüdür.”