Kuşçu Mahallesi Çarşı Sokak'ta harabe görünümlü bir binada yaşayan 67 yaşındaki Kemal Demiröz, doğuştan zihinsel ve fiziksel engelli oğlu 33 yaşındaki Ali Demiröz ile birlikte yaşam mücadelesi veriyor.

Hiçbir geliri ve sosyal güvencesi olmayan Kemal Demiröz oğluna verilen özürlü maaşı ve kaymakamlıktan yapılan yardımlarla oğluna ve kendine bakmaya çalışıyor.

22 yıl önce eşinin ölümüyle oğluyla tek başlarına yaşam savaşı vermeye başladıklarını ifade eden baba Demiröz, ''Oğlum doğuştan engelli. Doğduğunda doktora çok götürdük, fakat beyin küçülmesi teşhisi konulan oğlumun derdine dermen olamadık. Ben iyice yaşlandım artık, kendime bile zor bakıyorum. Oğlumun bakımı çok zor. Maddi ve manevi anlamda çok zorlanıyorum'' dedi.

Zihinsel ve bedensel engelli olan oğlunun bakımında zorlandığını belirten baba Kemal Demiröz, hastalık nedeniyle eşinin ölümünün ardından oğluna tek başına bakmak zorunda kaldığını ifade etti. Oğlunun konuşamadığını, yürüyemediğini dile getiren Demiröz, ''Önüne yemek koyarsan yer, koymazsan 'acıktım' diyemez. Oturduğu yerden kaldırmazsan hiç kalmaz. Hem zihinsel hem de bedensel engelli. Dünyayla bağlantısı o kadar kopuk ki altına yaptığını bile fark etmiyor. Kendi ihtiyaçlarını gideremiyor'7 diye konuştu.

Oğlunu bir bakım yurduna vermeyi düşündüğünü, fakat yurtların oğlunu kabul etmediğini belirten baba Kemal Demiröz, şunları kaydetti: ''Benim yaşım da 67 oldu. Kulaklarım duymuyor ve kendime yetemiyorum. Bakımı her geçen gün bana daha ağır geliyor. Oğlumu bakımının yapılacağı bir yurda yerleştirmek istedim. Çevremdeki vatandaşlar, 'yurda verirsen bunu yaşatmazlar. Bir iğne vurup öldürürler' dedi. Kıyamadım insan olan böyle bir şeyi yapabilir mi? Oğlum kimseye zarar vermez. Konuşmaz oturduğu yerden kalkmaz. Kıyamıyorum ama onun temizliğini yapamıyorum ama pislik içinde yaşaması da canımı acıtıyor. Elimden de bu kadarı geliyor.''

Ölmekten korktuğunu söyleyen Demiröz, oğlu kendisinden sonra yalnız kalırsa bakacak kimse olmadığını ifade etti.

Mahallemiz Muhtarı Cengiz Dort'un kendilerine her konuda yardımcı olduğunu ifade eden Demiröz, ''Zaman geçiyor ben yaşlanıyorum. Kendim de bakıma muhtacım. Evimiz kira olduğu için aldığımız maaştan kira da ödüyoruz. Eskiden at arabacılık yapıyor para kazanıyordum. Şimdi ise özürlü maaşıyla geçiniyoruz. Hiçbir sosyal güvencemiz yok. Tek korkum önce benim ölmem. Bizim sonumuz ne olur bilemiyorum'' diye konuştu.