Yörük obalarının son temsilcilerinden Sarıkeçililer, yaşadıkları hayattan mutlu olmasalar da geçim sıkıntısı nedeniyle konargöçer hayatını sürdürüyorlar. Sonbahar'da Akdeniz sahillerine inan, nisan ayı sonu itibarıyla yaylalara göç eden Yörükler, eskiden olduğu gibi at ve deve sırtında değil, motorize araçlarla göç ediyorlar.

At, eşek ve keçileriyle birlikte sahillerden yaylalara, yaylalardan sahillere göçerek Yörük geleneğini sürdüren Sarıkeçililer, yılın 3 ayını yolda, 3 ayını yaylada, 6 ayını da sahillerde geçiriyorlar. Uzun yolculuğun 2 ayı oğlaklar küçük olduğundan gidişte, bir ayı ise dönüşte geçiyor. Yol şartlarının değişimi sonucu develere ihtiyaç kalmaması nedeniyle satın aldıkları un, bulgur, tuz, kazan, tencere, yayık, beşik, yatak ve yorganlarını kamyonet, kamyon, traktör ve otomobil gibi çeşitli araçlara yükleyerek yola koyulan Yörüklerin hayvanları ise otlatılarak çobanlar tarafından götürülüyor.

İYİ Kİ CEP TELEFONU VAR

Yörük kızlarından Ayşe Bucak (17) ise keçilerini otlatırken binbir zorlukla karşılaştıklarını, herhangi bir tehlike sırasında aile reislerine cep telefonuyla ulaştıklarını belirterek, “İyi ki cep telefonu var. Bizim kaderimiz, yaşam biçimimiz” dedi. Yörük kızı Ayşe, gelecekte çocuklarının da kendileri gibi yaşamasını istemediklerini belirterek, şunları söyledi: Yaşadığımız çağda sürdürdüğümüz ilkel yaşamdan mutlu değiliz. Bir kültürün temsilcisi olduğumuz için bize sahip çıkılmalı, ancak tam tersi yapılıyor. Gittiğimiz yerlerde bazen dışlanıyoruz. Yörükler, yazı Konya'da geçirdikten sonra Eylül ayı sonlarına doğru tekrar Mersin'e doğru yola çıkacaklar. aa