Yıllar önce Milliyet gazetesinde polis muhabiri olarak görev yaparken üniversite son derece hareketliydi...
Çeşitli sol gruplar eylem yapar çevik kuvvet ise tekme tokat dağıtırdı.
Coplar inip kalkarken en çok duyduğum slogan şuydu:
“Yılgınlık yok, direniş var...”
Devrimci kızlar saçlarından tutulup yerlerde sürüklenirken kulakları tırmalayan bu çığlıkla bağırırlardı ve bu polisi daha da öfkelendirirdi.
Zora karşı inancın çığlığı...
O çığlıklar kesildi.
Şimdi olan bitene bakıyorum da... Zor bir başka şekilde kapımızda.
Bu zor şiddet değil kahpe bir baskı içeriyor.
Kaypak, yalan söylemekten utanmayan, bugün ak dediğine yarın, işine gelirse, kara diyen bir zihniyet usul usul saçlarımızdan tutup bizi yere çekiyor.
Onlardan daha korkutucu olan aslında yaşananların “normal” olduğunu bize anlatan aparatçikler...
Fazıl Say’ın düşünceleriyle dalga geçen kalemlere bir bakın.
Bunları tarih yazacak... Fazıl Say’ın duyduğu samimi endişeye cepheden saldıranlara daha az kızıyorum.
Huysuz Virjin’i açık açık yasaklatmak yerine telefonla kanal yöneticilerini arayıp başka şeylerle tehdit edenlere de aynı öfkeyi duyuyorum.
Ekranda 3.cinsiyet istenmiyormuş.
Yani?
.bnelik legalleşmesin.
Birilerinin bu adamlara şunu anlatması gerekiyor.
Çocuklarınızı kötüden korumak isti-yorsanız önce samimiyeti öğretin.
Sahtekârlık ahlaksızlıktır. Yalan söylemek ahlaksızlıktır. .bnelik tercihtir...
Ama zekanıza uygun söylemek gerekirse asıl .bnelik sahterkârlıktır...
Fazıl Say çok ciddi bir konuda endişesini dile getirdi. Bu ülkenin yarısı bu endişeyi duyuyor.
Şu ayrımı yapalım: Zor bu kez farklı bir teknikle dayatılıyor. Usul usul ve yavaş yavaş...
Düne göre bir başka noktadayız. Ve mesele bu ülkeye şeriat getirilmesi tehlikesi değil. İnanın bana oligarşik bir zihniyet hızla ipleri ele geçiriyor. Endişem asıl tehlikeyi ıskalamanız. Köktenci bir anlayışı din konusunda arzulamıyorlar.
Meritokratik (yönetim erkinin, yetenek ve kişilerin bireysel üstünlüğüne dayandığı yönetim biçimi) bir pratiğin yegane çıkışımız olacağı bir çağda tamamen ters kutupta bir yol izleyen bu zihniyet çöküşümüzü hızlandırıyor.
Vizyonsuz, birikimsiz, yasakçı, sahtekâr, ikiyüzlü, pragmatik ve kişiliksiz bir usa sahip kullar yönetim aygıtındaki dişlileri oluşturuyor.
Temel kriter ise “onlardan” olmak... AK Parti’nin mimarisine baktığınızda demokratik bir yapı olmadığını düşünü-yorum.
Tek adam var.
Ve ortada bir ideoloji yok. Kopya ve esnek kalıplar var. Bu tehlikeli kolektifi paylaşmayanlara da hayat hakkı yok.
O nedenle son günlerde inadına yazmaya inadına “direnmeye” kararlıyım.
Kulaklarımda o kızların çığlıkları, “Yılgınlık yok, direniş var...”
Serdar Akinan-Akşam