İşadamları ve AKP
İstanbul'un iş, medya ve sanat dünyasından cemiyet sayfalarının ünlüleri salı gecesi verilen bir davetteydi.
Bugünkü gazetelerde fotoğrafları ve televizyonda görüntüleri yansıtır. O nedenle, hadi adını da vereyim; Ender Mermerci'nin Yunanistan'dan bir arkadaşı için düzenlenmişti gece... Amerika'dan, Avrupa'dan da konukları vardı.
Ender Mermerci, güzel bir davet düzenlemiş. Konuklarıyla da tek tek ilgilendi.
Ben gecenin siyaset boyutunu yazayım...
Masalarda ağırlıklı konu genel seçimdi.
Büyük holdinglerden birinin genç patronu, koluyla geniş bir yelpaze çizerek 500'e yakın davetliyi gösterdi. "Bu masadakilerin yüzde 80'i pazar günü AKP'ye oy verecek" dedi.
Bir başka "büyük patron"un söylemi de aynıydı ancak öngördüğü oran daha düşüktü:
"Buradaki davetlilerin yüzde 50'si AKP'ye oy verecek..."
Konuştuğum işadamlarından hiçbiri, o geceki konukların AKP'ye verecekleri oy oranında yüzde 50'nin altına düşmedi.
CÜZDAN SAĞ CEPTE
Fransızların "Kalplerimiz solda ama cüzdanlarımız sağ cebimizde" diye bir sözleri vardır.
Yukarıda yansıttığım, seçim söylemleriyle örtüşüyor.
Bizim iş dünyası ve yabancı sermaye, kendi yararlarına bir "istikrar" tanımı yapıyor ve "sandıklardan o doğrultuda sonuç çıkmasını" tercih ediyorlar. Financial Times'ta işadamlarının "AKP'nin iktidar olmasını istediklerini, ama oylarını CHP'ye ya da diğerlerine verecekleri" yolundaki söylemleri yayımlanmıştı. Bir kısmı gerçekten de o çizgide.
Fakat... Yukarıdaki satırlarda yansıttığım gibi, AKP'ye oy vereceklerin oranı da yüzde 50'nin altında değil.
Yani... AKP'nin Türkiye genelinde alabileceği oyun hayli üstünde bir oran bu. O zaman şöyle soru işaretleri oluşuyor:
- "AKP, varsılların partisi mi?"
- "Muhalefet partileri, istikrar güvencesini yeterince veremiyorlar mı?.. Neden?"
- "4 buçuk yıllık iktidar sonunda AKP, sistemle örtüştü mü? Statüko partisi mi oldu?"