Son günlerde çok güzel bir olay yaşandı. Ülker, Kanadalı çikolata firması Godiva'yı satın aldı. Pek çok soruya verilecek bir cevap da ortaya çıkmış oldu böylece. Örneğin bankalarda yabancı sermayenin payı gittikçe artıyor dediğinizde, 'Bu kafayı bırak artık, bak Ülker Godiva'yı aldı!' cevabını alabiliyorsunuz...
Yılmaz Özdil/ Hürriyet
Ah Godiva, sen nelere kadirsin
Son günlerde... Nerede fikrimizi söylesek, hep aynı cevapla karşılaşıyoruz.
- Limanlar satıldı.
- Ama Ülker de Godiva’yı aldı!
- Bankalar yabancıların oldu.
- İyi de, Godiva da Ülker’in oldu!
- Az daha Erdemir bile gidiyordu.
- Godiva geldi ya!
- Ne telefon kaldı, ne Petkim.
- Godiva’yı duymadın galiba!
- Bari nehirleri satmasalar...
- Bırak bu kafayı artık, yabancıya mal satmak kötü bir şey olsa, yabancılar Godiva’yı Ülker’e satar mı?
*
Gık diyoruz...
Lafı ağzımıza tıkıyorlar.
*
E şakır şakır "yabancıya satıldığımız" yolundaki "asılsız" iddiamız, böylesine güçlü bir argümanla çürütüldüğüne göre, "ulusalcı" olmanın bir manası yok artık...
Kafayı değiştiriyorum!
*
Teklifim şu...
Fransız Telekom’u versinler...
Biskrem’i verelim.
İngiliz limanlarını alalım.
Çokonat’ı satalım.
İspanya, bankalarını bize satsın.
Alsın Cola Turka’yı.
Alman, Erdemir’inden vazgeçsin...
Kekstra helali hoş olsun.
Amerikalıların kolesterolü yüksektir.
Versinler doğalgaz santrallarını...
Alsınlar Kalbim Benecol’ü.
Ben razıyım...