Dünya televizyonlarıyla birlikte canlı yayınlara alıştık. Hatırlayın Körfez Savaşı'nı. Bu belki de Türkiye için ilklerdendi. Daha sonrası çorap söküğü gibi. Oysa, Amerikan televizyonlarının seyyar ekipleri vardır. Yıllar yılı, cadde-sokak gezerler. Köprüde zincirleme kaza ya da içki satan yerde soygun ihbarı alındığında, olay yerindedirler. Normal akış kesilir ve polisiye olay girer. Önceleri özel minibüslerle bu işler yapılırken, daha sonraları helikopterler monte edildi.
...
RTÜK'ün Bostancı'ya koyduğu yasak -Aslında İçişleri Bakanlığı'nın talebiydi- bizi anılara taşıdı. Uzun yıllar Birinci Şube ile -Terörle Mücadele- içiçeydik. 'Birlikte yer içerdik' bile diyebiliriz. En acılı günlerimizi onlarla yaşadık. Her şehitle ortak gözyaşı döktük. Daha önce isim isim yazdık. Sadece Komiser Muavini Ahmet Zehir yönetimindeki ekibin topluca şehadeti sonrası yaşadıklarımızı anlatmaya kelimeler yetmez. İşte bu yüzden çiçeği burnunda Emniyet Amiri Semih Balaban'ın, arkadaşlarını kurtarma uğruna can verişiyle bir kez daha mahvolduk. Aydın Barış'ın, Muhsin Bodur'un, Şakir Koç'un acılarını misliyle hissettik. Balaban'ın polis eşine, ailesine ve meslektaşlarına başsağlığı dileklerimizi yolluyoruz.
...
Gelelim medyamızın tuzu kurularına. Burada cinsiyet ayrımı yapmıyoruz. Hakkari'deki sinirleri tahrip olmuş -Asla onaylamıyoruz- Özel Harekatçı'yı ellerinden gelse, asacaklar. Aslında yedi yıldır kanlarının ısınmadığı, şimdilerde tam taarruza geçtikleri isim İstanbul Emniyet Müdürü. Binlerce kişiden oluşan ve karşılığında evinin kirasını bile zor ödeyenlerin bulunduğu bir teşkilatın içinde elbette hata yapan çıkacaktır. Tüm faturayı Celalettin Cerrah'a kesme çabası tuhaf değil mi? Uzun namlulu silahlıyla hedef gözetip sokaktaki vatandaşı bile öldüren teröristin hiç mi suçu yok? Bir gecede yobazı, şeriatçısı, anarşisti ve de bölücüsü dahil, 60 ayrı 'Can pahası operasyonu' yapılıyorsa, bari eleştirmeyin. Alkış zaten beklenmiyor. Hele, oğlu yaşında sevgili tutup, kendi ayıbına bakmadan, Emniyet Müdürü'nü asmaya kalkan yazar bozuntularının buna hiç hakkı olmadığı inancındayız.
...
İki gün sonra 1 Mayıs. Hani yıllar sonra Bayram ilan edilen gün. Emniyet Teşkilatı, hücre ev basmaktan perişan. Amaçları belli, huzuru bozdurmamak. Öbür taraftan kendilerini Devrimci ya da Ortacı ilan eden işçi kuruluşlarının durumunu görüyorsunuz. 1963 Yılının Kıbrıs sloganını tekrarlar gibiler; 'Ya Taksim, Ya Ölüm'. Polisin aldığı tedbirlere rağmen olacakların vebali bunların üstündedir. Sendika Ağaları'ndan ricamız biraz da 'Kürdistan'ın sınırlarını çizdik' diyen DTP milletvekili ile ilgilenmeleri. Vatan elden gidiyor, nelerle uğraşıyorlar.