Yıllardır elektrikte TRT payı tartışılır, sanayici ara ara isyan eder, siyasetciler ise “bizde aldırmak istiyoruz” diye açıklamalarda bulunur ama
değişen bir şey olmaz. Tartışmalar sürerken, TRT elektrik kullanıcılarından nedenini anlamak mümkün değil ama 400-500 milyon TL alıp, cebine koyar. Son olarak kara taşıtlarından alınacak TRT payı, bu kuruma vatandaşın
cebinden akan kaynağın sadece elektrikle sınırlı kalmayacağını ortaya koydu.
Bir anda arabaların satış fiyatı üzerinden binde 8 oranında TRT’ye vergi akacak. Bu az buz bir para değil. Kriz dönemleri hariç Türkiye’de
yıllık araba satışı 500 bin adet. Bunların ortalama fiyatının 25 bin lira
olduğundan hareket edilirse sırf bu yolla TRT’ye yıllık ekstradan 100 milyon TL para gelecek demek. 2008 yılında TRT elektrik kullanıcılarından 454 milyon TL aldı. Yani kurum, elini bile kaldırmasa, bir tek reklam almasa bile 550
milyon TL’lik geliri garantilemiş durumda. Oysa 27 Ağustos günü
İstanbul Sanayi Odası’na gelen Enerji Bakanı Taner Yıldız, sanayicinin
TRT payı kalksın talebine karşı, “TRT’ye elektrik faturaları ile sağlanan kaynak
yıllık 440 milyon TL. Yüzde 2’lik TRT payının kalkması için bu kadar bir
rakamın bir şekilde fon veya bütçe olarak ayrılması gerekiyor. Temel
hedefimiz de budur” demişti. Şimdi akıllara otomobillere konulan TRT vergisi,
‘elektrikteki TRT payının kaldırılması için atılan bir adım mı?’ sorusu geliyor.
Ancak öğrendiğime göre TRT payının kalkması için şimdilik özel bir çalışma başlatılmış değil. Yani TRT payının kalkmasını beklenirken, yeni
vergi ile karşı karşıyayız. Alacağının peşinde şahin gibi dolaşan, elektrikte serbest tüketicilere yazılar göndererek, “TRT payınızı ödeyin” uyarısı yapan kurum, bir süre sonra otomobilcilere “ne kadar satış yaptınız, hani
benim vergim” diye de gidebilir. Dünyanın en pahalı akaryakıtını kullananlar, şimdi otomobillerinde radyolarının düğmesini açmasa bile arabayı alır almaz
vergisini ödemek zorunda. Güngör Uras Hoca’nın bir lafı vardır;
“Burası Türkiye abicim!”
GAZETE HABERTÜRK - HACER GEMİCİ