On iki maç…
Tam 12 maçtır galibiyete hasret bir Konyaspor.
Sahada kaybolan özgüven, tribünde biriken öfke, kulüp etrafında dolaşan soru işaretleri…
Ve sonra Galatasaray maçı.
Kim inanıyordu?
Kim “bugün olur” diyordu?
Ama futbol, bazen tam da böyle günlerde yazılır.
30 bin coşkulu taraftarın önünde, lider Galatasaray’a karşı 2-0’lık net, tartışmasız, gurur veren bir galibiyet aldı Konyaspor.
Sadece bir maç kazanılmadı; aylarca süren karanlık bir dönem sona erdi.
Tribün Konuştu, Takım Cevap Verdi
Bu galibiyetin en büyük mimarı tribündü.
Son haftalarda küsen, sorgulayan, isyan eden taraftar bu kez “arkandayım” demek için stadyumu doldurdu.
Ve takım, belki de sezonun ilk kez, bu desteğin karşılığını verdi.
Mücadele vardı.
İstek vardı.
Akıl vardı.
Rakip Galatasaray olunca, bu galibiyet sıradan bir üç puan olmaktan çıktı.
Bu, “biz hâlâ buradayız” galibiyetiydi.
Saha Dışındaki Gölgeye Rağmen
Maç öncesi yaşananlar unutulacak gibi değildi.
Kulübün paylaştığı açıklamalar, gözaltılar, yönetim üzerindeki baskı…
Bütün bu kaosun içinde sahaya çıkan futbolcular, belki de sezonun en karakterli 90 dakikasını oynadı. Bu kolay değil.
Bu, ancak inanırsan olur.
İlhan Palut Etkisi
Skor tabelasına bakınca iki gol yazıyor.
Ama sahaya bakınca başka bir şey görüyorsunuz:
Plan. Disiplin. İnanç.
İlhan Palut’un gelişiyle birlikte Konyaspor ilk kez “ne yapmak istediğini bilen” bir takım görüntüsü verdi.
Bu galibiyet, sadece bir seri sonu değil; doğru yolda olunduğunun da işareti.
Bitmedi, Başladı
Altını kalın kalın çizelim:
Bu galibiyetle hiçbir şey bitmedi.
Ama çok şey başladı.
Konyaspor’un bu ligde kalıcı olabilmesi için hâlâ alınacak çok yol, kazanılacak çok maç var.
Fakat bugün şunu net gördük:
Bu takım isterse oynar.
Bu taraftar isterse taşır.
Bu şehir isterse ayağa kalkar.
12 maçlık hasret bitti.
Lider devrildi.
Ve Konya, uzun zaman sonra futbola umutla baktı.
Bazen bir galibiyet üç puandan fazlasıdır.
Bugün öyle bir gündü.