Şakir Tarım - Milli Gazete
Mevlâna’yı anlayabildik mi?
Peygamberlerden sonra, insanları en çok etkileyen fanilerden biri de şüphesiz Mevl
Bu sevgi sebebiyle, her yıl Aralık ayı ortasında Konya "da "Mevlâna`yı anma etkinlikleri" düzenleniyor. Bazı seneler de "Mevlânâ Yılı" olarak ilan ediliyor. Türkiye ve dünyada pek çok etkinliğe şahit oluyoruz. Takdir edilmesi gereken gayret ve vefakârlıklar bunlar.
Zaman zaman, bu etkinlikler arasında, Mevlâna’nın fikir ve yaşantısıyla bağdaşmayan söz ve hareketlere şahit oluyoruz. Meselâ, "Sema gösterisi" yerine "Semâ âyini" ifadesini çok sık duyuyoruz. Halbuki, İslâm "da "âyin" diye bir şey yok. Bu kavram Hıristiyanlara mahsus ibadetler için kullanılıyor . Bu yüzden, bu ifadeyi Mevlân`yı anma münasebetiyle kullanamayız. Bunu kasıtlı yapmak, Mevlâna’ya hakarettir.
Sema gösterileri kaynağını, dünyanın fâniliği ve insanın ebedîlik özleminden alır. Sembolik olarak, kâinatın yaratılışını, insanın dünyadaki serüvenini, Allah’a kavuşma aşkını ve kulluğunu idrak edip kâmil insan noktasına ulaşma iştiyakını anlatır.
Semazenler, mânâ âleminin erleridirler. Dünyaya prim vermeyen gayb âleminin aşk pervaneleridir. Başlarındaki külâh mezar taşını, sırtlarındaki hırka mezarı, tennureleri ise kefenlerini sembolize eder.
Yer yer Mevlâna’yı İslâmî muhtevasından uzaklaştıran girişimlere de şahit oluyoruz: "Mevlânâ Balesi" bunlar arasında. Sema ile bale öylesine zıt kültürleri temsil ediyorlar ki... Bu girişimin mucidi(!) "Kadınsız sema olmaz" anlayışıyla kadınlı erkekli dansçılardan oluşan bir "Mevlânâ Balesi " (!) hazırlamış.Hayır, hayır!..Bu görüntüler kesinlikle Mevlâna’yı temsil edemez.
Mevlâna’nın hoşgörü anlayışını, ölçüsüzlük ve sınır tanımazlık olarak algılamak ne kadar yanlış. Ondaki sevgi ve hoşgörüyü, Allah’ın kullarına olan rahmet ve merhametinin insana yansıması olarak algılamak daha doğru olur.
İslâm’daki ölçü ve dengenin Mevlâna’nın eserleri ve yaşantısına yansımış olduğunu görürsünüz.
Allahü Teâlâ , insanın yaratılış gayesini "Ben cinleri ve insanları ancak bana ibadet (kulluk) etsinler diye yarattım." (Zariyat sûresi, Ayet: 56) ayetiyle anlatır. Mevlânâ da, "Ben kul oldum, kul oldum, en büyük mutluluk ve dereceleri kullukta gördüm" diyerek bu ayetin insan üzerindeki tecellisini ortaya koyar.
Mevlânâ Hazretleri hakkında çalışma yapacak veya çeşitli etkinliklerle onu anacak olanlar, şu Rubai "sinde ortaya koyduğu ölçüyü hiç bir zaman akıldan çıkarmasınlar:
"Ben ömrüm oldukça Kur’ân’ın kölesiyim
Muhammed Muhtar"ın ayağının tozuyum
Kim benden bundan başkasını naklederse
Ben o sözden de, o kişiden de uzağım."
ilgili haber: Hoşgörünün dozunu kaçırıyorlar