Yaz mevsimini Konya ve Karaman yaylalarında geçiren Sarıkeçili Yörükleri, havaların soğumasıyla birlikte Mersin'in Silifke ilçesine dönmeye başladılar.
Anadolu’nun bin yıllık efsanesi Yörüklerin son temsilcileri Sarıkeçililerin sıkıntılı yolculuğu devam ediyor. Türlü zorlukları sırtlayarak, geçim kaynakları olan at, eşek ve keçileriyle sahiller ve yaylalar arasında mekik dokuyan Yörükler nisan ayında çıktıkları yaylalardan dönmeye başladı.
Hayvancılık dışında geçim kaynaklarının olmadığına inanan, bu yüzden sürekli göçer bir hayat yaşayan Yörükler, kış mevsimi nedeniyle konaklamak amacıyla Silifke'nin sahile yakın kesimlerine geliyorlar.
İşsiz kalacakları endişesiyle yerleşik hayata geçiş konusunda sıkıntı çeken Yörükler, göçebeliğin yarattığı sıkıntıların her geçen gün artması, özellikle hayvanlarıyla yolda ilerleme konusunda büyük sıkıntı yaşamaları nedeniyle uygun koşullarda yerleşik hayata geçerek hayvancılıkla geçim sağlamayı istiyor.
Sarıkeçili Derneği Başkanı Halil Öksüzoğlu, yaklaşık 200 Sarıkeçilili bulunduğunu, yaşam şartlarının son derece zorlaştığını, geçim sıkıntısı ve eğitim başta olmak üzere birçok sorunla mücadele ettiklerini anlattı.
Göçebe hayatı yaşamaktan bıktıklarını belirten Öksüzoğlu, ''İki yıl önce Karaman'da yer tahsis edilip tarımsal yerleşmeye geçmek için Başbakanımıza, Tarım ve Orman Bakanlığı ile Bayındırlık ve İskan Bakanlığı'na dilekçeyle başvurduk. Bu konuda bakanlıklarla görüşmelerimiz sürüyor. Ancak şuana kadar herhangi bir yanıt alamadık. Olumlu yanıt aldığımızda yerleşik düzene geçip, göçebe hayatına son vermeyi arzuluyoruz'' dedi.
Çocuklarını okula gönderemediklerinden yakınan Öksüzoğlu, ''Bazı çocuklarımız, konakladığımız yerlerdeki ilköğretim okullarına gidiyor, okuma yazmayı öğrendikten sonra bırakmak zorunda kalıyor'' diye konuştu.
YÖRÜKLERİN YAŞAMI
Anadolu'da bin yıldır yaşayan, efsane olan ancak yerleşik düzene geçenlerin yoğunlaşmasıyla sayıları parmakla sayılacak kadar azalan Yörükler, bir kültürü yaşatmaya devam ediyor.
Yörük obalarının son temsilcilerinden Sarıkeçililer, yaşadıkları hayattan mutlu olmasalar da geçim sıkıntısı nedeniyle konargöçer hayatını sürdürüyorlar.
Nisan ayı sonu itibariyle yaylalara göç eden, sonbaharda ise Akdeniz sahillerine inen Yörükler, eskiden olduğu gibi at ve deve sırtında değil, motorize araçlarla göç ediyorlar.
Göçerlerin son temsilcileri olan ve yaz mevsimini Konya ile Karaman yaylalarında geçiren Sarıkeçili Yörükleri, kış mevsimini Mersin'in Silifke, Gülnar ve Aydıncık ilçelerinde geçiriyor.
At, eşek ve keçileriyle birlikte sahillerden yaylalara, yaylalardan sahillere göçerek Yörük geleneğini sürdüren Sarıkeçililer, yılın 3 ayını yolda, 3 ayını yaylada, 6 ayını da sahillerde geçiriyorlar. Uzun yolculuğun 2 ayı oğlaklar küçük olduğundan gidişte, bir ayı ise dönüşte geçiyor.
Yol şartlarının değişimi sonucu develere ihtiyaç kalmaması nedeniyle satın aldıkları un, bulgur, tuz, kazan, tencere, yayık, beşik, yatak ve yorganlarını kamyonet, kamyon, traktör ve otomobil gibi çeşitli araçlara yükleyerek yola koyulan Yörüklerin hayvanları ise otlatılarak çobanlar tarafından götürülüp getiriliyor.