Şanlıurfa'da göç mevsimi başladı. Çocuklarını okuldan alan bir çok veli Türkiye'nin çeşitli illerine çalışmaya gidiyor. Okul sıraları boşalırken, bakın nasıl bir uygulama var. Özellikle köylerde ve varoş semtlerinde oturan vatandaşlar çocuklarını okuldan alarak çalışmak için değişik şehirlere gidiyor. Bu sıralar Kahramanmaraş'a soğan toplamaya giden işçilerden bazıları ise Adana ve Mersin'e çapa yapmak için gitti. Mayıs ve Haziran'da Kayısı toplamak için Malatya'ya giden işçiler, Nevşehir, Kayseri gibi orta Anadolu illerine şeker pancarı toplamak için yollara düşüyor.
Buradan Karadeniz şehirlerine göçen Urfalı tarım işçileri fındık ve çay topluyor. Ekim ve Kasım'da tekrar Şanlıurfa'ya dönen çocuk işçiler yine okula gidemiyor. Günlük 20 lira yevmiye ile çalışan çocuklar okula gittikleri sürece çöp toplayarak, boyacılık ve birşeyler satarak aile bütçesine katkıda bulunuyor.
Geçtiğimiz yıllarda Milli Eğitim Bakanlığı Tarım işçilerine özel olarak gittikleri yerde çocuklarını okula gönderebilecekleri bir sistem geliştirdi. Burada çocuklarının terör olaylarından dolayı dışlandığını ifade eden Veliler çocuklarını çalıştıkları yerde de okula göndermek istemiyor.
Zorlu yolculuklar sağlıksız şartlarda devam ederken, başta trafik kazaları olmak üzere çeşitli iş kazalarından ölenler ve sakat kalanlara rağmen ertesi sene tekrar yola koyuluyor.
Tuvalet ve temizlik sorunu Mevsimlik işçileri hasta ediyor. Çalıştıkları tarlanın köşesine çadır kuran işçi aileleri tuvalet ihtiyaçlarını kazdıkları çukurlarda giderirken, aylarca banyo yapamayan aileler çeşitli hastalıklara yakalanıyor.
Yılın 9 ayını Türkiye'nin çeşitli illerine gidip çalışarak geçiren yaklaşık 300 bin Urfalının çocukları okuldan mahrum kalıyor. Çocuğunu okula göndermeyen Veliye günlük 18 lira para cezası kesiliyor. Yaklaşık 4 ay okula göndermeyen Veliye 1800 lira para cezası Valiliklerce Savcılığa bildirilirken, tebliğatı Jandarma veya Polis yapıyor.
Göç mevsiminde sınıf mevcudu genellikle köy okullarında ve varoş semtlerindeki okullarda yarıdan fazla düşerken, öğrencilerin bir çoğu okumak istediğini dile getiriyor. Aileler ise çocuklarını bırakacak kimse olmadığından mecburen gittikleri yere götürdüklerini ifade ederek, gittikleri yerde okula göndermek istediklerini fakat sınıftaki diğer öğrenciler tarafından dışlandığını belirtti.
Ortalama 6 ile 9 ay süren mevsimlik göç, en çok okullarından ayrılmak zorunda kalan çocukları etkiliyor. Yaşanan göçle birlikte eğitimlerinden de mahrum kalan çocuklar karne sevinci de yaşayamıyor. Güneydoğu'da yoğun yaşanan göçü önlemek ya da geciktirebilmek için kaymakamlıklar ve Milli Eğitim müdürlüklerince kampanyalar düzenleniyor, projeler hazırlanıyor. Fakat hiç biri göç eden çocukların sorununa çare olamadı.