Mehmet Barlas / Posta
Yıllar ayırsa bile, biz ayrılamayız...
Bir yıla yakın süredir haftada yedi gün bu köşede siz sayın Posta okurları ile birlikte olduk. Meslek hayatımın en özgür, en bağımsız ve en huzurlu dönemlerinden biri oldu Posta'daki günlerim.
Bunu Aydın Doğan'ın yazarların özgürlüğü konusunda defalarca kanıtlanmış anlayışına, Posta Genel Yayın Yönetmeni Rıfat Ababay'ın mesleğimize dönük ufkuna ve Posta'da birlikte çalışmaktan her dakika büyük haz aldığım yazı işlerindeki arkadaşlarıma ve Posta'nın yazarlarına borçluyum.
Bu kurumdan ayrılmak benim için buradaki arkadaşlarımdan ayrılmak anlamına gelmiyor. Özellikle can arkadaşım ve aynı musikinin ikimizin de gönül tellerinde aynı titreşimler yarattığı Rauf Tamer'den ayrılmam asla mümkün değil.
Siz sayın okurlarım da, mesajlarınızla bana sürekli ışık tuttunuz. Çok geniş bir okur yelpazesine ulaştığımı hissettirdiniz bana.
Meslek hayatımda yeni bir aşama yapmak için, Posta'ya veda etmek durumundayım.
Bundan sonra Sabah'ta başyazarlık ve ATV'de yorumculuk yaparken de, Posta'nın geniş kitlelere ulaşabilmesindeki çok sesli ve özgür ortamı hep hatırlayacağım.
Yazımı Ayşe Birgül Yılmaz'ın, Mahmut Oğul bestesinde şarkılaşan şiiri ile noktalayayım:
“Aynı bedende can gibiyiz
Cana can veren kan gibiyiz
Yanıp da bitmez köz gibiyiz
Biz ayrılamayız
Eller ayırsa bile
Yollar ayırsa bile
Yıllar ayırsa bile
Biz ayrılamayız”