Caddede yürürken ya da sokak başında veya otobüse binerken hemen yanı başımızda beliren çoğu zaman yardım isteyen bazen de ‘deli’ diyerek korkup kaçtığımız bazen ise yakınlarımızın anlattıklarından etkilenerek ‘acaba veli mi ki?’diye düşündüğümüz meczuplar, Ramazan coşkusuna ortak oluyorlar. Hayırsever insanlarımızın onlara uzattığı el ile ezanlar okunurken bir araya geliyor, sıcak çorbaya kaşık sallıyor, hasret kaldıkları etli pilavla karınlarını doyuruyorlar. Öyle ki tıka basa karınlarını doyurduktan sonra yine arka arkaya gelen tavşan kanı çaylardan yudumluyor, kendilerine ikram edilen sigaraların birini yakıp birini söndürüyorlar. Bir teselli arıyorlar gibi.
MECZUPLAR İFTARDAN SONRA DİŞ KİRASI ALIYORLAR
İftar sofrasında Konyalı hayırseverlerin bu insanlık dolu yardımı bununla da kalmıyor ve karınlarını iyice doyuran, çayını sigarasını içen meczuplar, kendilerini toparlayan çavuşlarının kontrolünde sıcak çorba ile kendilerini sevindiren ikram sahibini ya da sahiplerini saygıyla yere çömelerek bekliyor, yine çavuşun kontrolünde diş kiralarını alıyorlar. Ve gecenin sessiz karanlığında geldikleri gibi yine birer ikişer sokakların karanlığına karışıyorlar. Ertesi gün bir başka hayırseverin sofrasına konuk olunacak kim bilir…
Ezanın okunmasına 10 dakika kala gencinden yaşlısına, üstü başı yırtık olanından temiz giyimlisine, kadınından çocuğuna kadar herkes çavuşlarının nezaretinde tespih taneleri gibi dizilmişti. Ses çıkarmadan kendilerine gösterilen masalara yerleşen bu insanları merak edip isimlerini öğrenmeye çalışıyoruz:
Topal Abdullah, Kara Fatma’nın Salih, Kadın Hanım, Topal, Memiş Küçük, Osman Doğan, Sadrettin Ağar, Basri Seyhan, Derviş Mehmet, Ahmet Akbay, Mevlüt Şahin, Murat Akraba, Mehmet Kurt, Bozan Etiket, Şemsi Uygun, Ali Acar, Nurullah Uygar, Emin Durmaz, Mustafa Duman, Ramazan Güneş, Yusuf Ergin, Kemal Doğanay, Mehmet Eşek, Ali Uslu, Kayseri Hoca, Ali Ayba, İsa Yaktaşı,Yaşar Gemici, İsmail Yılmaz, İsmail Yükçe, Emrah Özkarslı, Salim Oğuz, Ömer Oğul, Celal Değirmen, Bahattin Boycu, Mehmet Genç, Zeki İnci, Abdurrahim Kaya, Nebi, Ali Bozdağ, Ali Akgün, Ayhan Yılmaz, Mehmet Demir, Mehmet Kiriş, Mehmet Sökme, Mehmet Yılmaz,Yusuf Tahir, İsmail Şahin, Adem İnci, Yaşar Öç, Küçük Ünal, Mehmet Pekin, Mehmet Sait, Rahim, Yahya İlyas…
Sorduğumuzda isimlerini söyleyebilenler bunlardı. Tabii aralarında konuşamayan ve defalarca söylediği halde bizim anlayamadıklarımız da vardı. İçlerinde görme ve yürüme engelli olanlardan tutun da, sokakta kışın dondurucu soğuğuna yalınayak, yarı çıplak girecek kimsesizler de vardı.
İFTAR YEMEĞİ: ÇORBA, HAŞLAMA ET, PİLAV VE EKMEK KADAYIFI
Ama bu insanlar ezan ile birlikte sıcacık çorbalarına kaşık sallarken ekmeğe öyle bir sarılıyorlardı ki onları izleyen akıllıların gözünden kaçmazdı. Sofranın süsü iftariyeliklerden hurma, zeytin, peynir, salatalık, hiçbirini görmeden ekmekten ısırıp çorbaya kaşık sallıyorlardı. Çorba sonrası yapılan serviste ise Konya’nın yakın tarihine şahitlik etmiş İbrahim Usta’nın ifadesi ile kuzu iliği gibi pişmiş pirinç pilavı ile haşlama etli patates vardı. Tabaklar bir anda temizlenirken yemeğini yemeyenler, arkadaşına küsenler ya da on anda ne oldu ise masadan kalkıp kenarda yere oturanlar bu güzel iftar akşamına renk katıyordu.
Çavuşun yaptığı “bırakın kendi haline” işaretiyle onlara kimse uyarılarda bulunmuyordu. Yemeğini yemeden canım ekmek kadayıfının dahi yüzüne bakmadan ikide bir akıllıların yanına gelip sigara isteyen genç çocuğa ne demeliydi! Ya tertemiz giyimi ile bizleri bile şaşırtan kadıncağızın yanında oturan gözleri görmeyen arkadaşına yemek yedirişi…
ÇAVUŞOĞLU AİLESİ MECZUPLARA EL UZATIYOR
Habere konu olan bu ikramın sahibi Konya siyasetinde CHP çatısı altında yıllarca mücadele veren Serbest Mali Müşavir Raif Çavuşoğlu eşi ile birlikte 7 yıldır Konyalı meczupları bir araya getirerek onların karınlarını doyuruyor, onlarla aynı masayı paylaşıyor onların iştahla karınlarını doyurmalarını seyrediyor, bundan haz duyuyorlar. İftardan sonra sıraya geçmiş meczuplara diş kiralarını verdikten sonra huzur içerisinde evlerinin yolunu tutuyorlar. Çavuşoğlu “7- 8 yıl önce yakın çevreme iftar yemekleri veriyordum. Ama lokanta işleten arkadaşım artık sadece yardıma muhtaç insanlara iftar yemeği düzenlememi önerdi. Biz artık kendi çevremizde bizim gibi durumları iyi olan insanlara iftar vermiyoruz. Bir ben bir de eşim ayrı ayrı bu insanlara el uzatıp onların karınlarını doyurmalarına yardımcı olmaya çalışıyoruz. Son iki akşamdır hem kendim hem de eşimin adına ayrı ayrı düzenlediğimiz yemeklere katılan 140 kişiyle beraber iftar ettik. İnanın ilk yıllarda onlar yemek yerken sürekli ağlıyordum. Ama artık alıştım. Şimdi huzur buluyorum” şeklinde konuşuyor.
TOPLUM OLARAK SAHİP ÇIKMALIYIZ
Sokaklarda dilenen, kimsesiz, insanların ihtiyaçlarını karşılamak için iftar yemekleri düzenleyen Mali Müşavir Çavuşoğlu toplumun bu tür insanlara sahip çıkması gerektiğini belirtiyor.
Uğur Özteke-Memleket