Geçen hafta çok sert konuştuk.
“Konya bu futbolu hak etmiyor” dedik.
“Mücadele edin, koşun, savaşın, o formanın hakkını verin” dedik.
Çünkü dört haftanın sonunda tabelada 0 puan yazmasından daha fazla canımızı acıtan bir şey vardı:
Sahada Konyaspor ruhunu göremiyorduk.
Bugün ise aynı yerden, aynı samimiyetle söylüyorum:
HELAL OLSUN!
Çünkü bugün sahada yalnızca Trabzonspor'u 1-0 mağlup eden bir Konyaspor yoktu.
Bugün sahada inanmış bir Konyaspor vardı.
Maç öncesinde futbolcular kenetlendi.
Galibiyet için birbirlerine söz verdiler.
Ve daha maçın 2. dakikasında Rajmund Toth'un golü geldi.
İşte futbol bazen tam olarak budur.
Daha ilk düdükten rakibinize şunu hissettirirsiniz:
“Bugün buradan sana üç puan yok!”
Konyaspor bugün bunu yaptı.
YILDIZLAR DEĞİL, İNANANLAR KAZANDI
Karşınızda Trabzonspor…
Kadrosunda önemli isimler, büyük bütçeler ve dünya çapında bir yıldız: Muhammed Salah.
Ama futbol isimle oynanmıyor.
Futbol CV ile hiç oynanmıyor.
Futbol sahada oynanıyor.
Trabzonspor'un yıldızları bugün sahadaydı ama Konyaspor'un inancı daha büyüktü.
Muhammed Salah'a ilk bölümde doğru düzgün top bile ulaştıramayan, ilk yarıda Konyaspor kalesinde etkili olamayan bir Trabzonspor izledik.
Geçen hafta Konyaspor'a ne söylediysek bugün Trabzonspor'un görüntüsünde benzerini gördük:
Yıldızınız olabilir. Bütçeniz olabilir. İsminiz büyük olabilir. Ama sahada mücadele yoksa bunların hiçbirinin anlamı yok.
Karşılarında bugün savaşmaya karar vermiş bir takım vardı.
BUGÜN O RUH GERİ GELDİ
Benim için maçın en önemli tarafı skor değil.
Geçen hafta da skordan bağımsız konuşmuştum.
Bugün de skordan bağımsız konuşuyorum.
Geçen hafta sahada göremediğimiz şeyi bugün gördük:
AZİM.
HIRS.
KONSANTRASYON.
YARDIMLAŞMA.
MÜCADELE.
Ve hepsinin üzerinde:
İNANÇ!
İşte Konyaspor taraftarının görmek istediği takım tam olarak budur.
Her maçı kazanamazsınız.
Her hafta iyi futbol da oynayamazsınız.
Ama her maça inanarak çıkabilirsiniz.
Her top için savaşabilirsiniz.
Arkadaşınızın açığını kapatabilirsiniz.
Rakibin yıldızının karşısına korkmadan dikilebilirsiniz.
Bugün Konyaspor bunu yaptı.
TARAFTARA DA AYRI BİR ALKIŞ
Bir parantez de tribünlere açmak gerekiyor.
Dört maç…
Dört mağlubiyet…
Sıfır puan…
Böyle bir başlangıçtan sonra taraftarın küsmek için çok sebebi vardı.
Tribünlerde yer yer boşluklar vardı, evet.
Keşke bu mücadelede tribünlerin tamamı dolu olsaydı.
Ama gelen Konyaspor taraftarı bugün görevini yaptı.Takımını yalnız bırakmadı.
Destekledi.
İtti.
Takım düştüğünde kaldırdı.
Ve futbolcular da tribündeki o desteğe sahada mücadeleyle cevap verdi.
İşte Konyaspor'un ihtiyacı olan birliktelik budur.
Tribün inanacak.
Futbolcu inanacak.
Teknik heyet inanacak.
Şehir inanacak.
O zaman bu takımın yapabileceklerinin sınırı değişir.
BU GALİBİYET SADECE 3 PUAN DEĞİL
Dört hafta boyunca puan alamamış bir takım için bugün kazanılan üç puan matematiksel olarak sadece “3” yazabilir.
Ama psikolojik karşılığı bundan çok daha büyük.
Çünkü bazen bir galibiyet yalnızca puan tablosunu değiştirmez.
Bir takımın kendisine olan inancını değiştirir.
Bugün Konyaspor'un kazandığı en önemli şey belki de budur:
“Biz yapabiliriz” duygusu.
Üstelik bunu sıradan bir rakibe karşı değil, Trabzonspor'a karşı yaptınız.
Dört haftada dört mağlubiyetin ardından ayağa kalkıp böyle bir rakibi yenmek değerlidir.
Ama şimdi dikkat!
Bu galibiyet bizi rehavete sürüklememeli.
Tam tersine futbolculara şunu göstermeli:
Demek ki isteyince oluyor!
Demek ki mücadele edince oluyor.
Demek ki konsantre olunca oluyor.
Demek ki birbiriniz için koşunca oluyor.
Demek ki formanın hakkını verince bu tribün de arkanızda duruyor.
GEÇEN HAFTA ELEŞTİRDİK, BUGÜN ALKIŞLIYORUZ
Bizim meselemiz kişiler değil.
Bizim meselemiz Konyaspor.
Kötü oynadığında eleştiririz.
Mücadele etmediğinde hesabını sorarız.
Ama böyle oynadığında da alkışlamasını biliriz.
Geçen hafta:
“Taraftar mağlubiyeti affeder ama ruhsuzluğu affetmez” demiştik.
Bugün o cümlenin devamını yazalım:
Taraftar mücadeleyi görürse, futbolcusunu bağrına basmasını da bilir!
Bugün skor tabelasında:
KONYASPOR 1 – TRABZONSPOR 0
yazıyor.
Ama benim görmek istediğim asıl sonuç o tabelada değil.
Sahadaydı.
Dört haftadır aradığımız şey bugün oradaydı:
KONYASPOR RUHU!
Şimdi bu galibiyeti unutmayın.
Ama bugünkü mücadeleyi de sakın unutmayın.
Çünkü biz sizden her hafta galibiyet sözü istemiyoruz.
Tek bir söz istiyoruz:
BU FORMA İÇİN SON DÜDÜĞE KADAR SAVAŞIN!
Bunu yaptığınız sürece…
Bu şehir arkanızda.
Bu tribün arkanızda.
Konya arkanızda!
Bugün üç puandan daha fazlasını kazandınız.
Bugün yeniden inanmaya başladık.
Tebrikler Konyaspor!