Hırsızlık suçundan yargılanan G.D., evine girdiği vatandaşı mağdur ettikten sonra mahkemede "hırsızlık yapmadım, sadece dinlenmek için girdim" diyerek kendini savundu. Ancak 1. Asliye Ceza Mahkemesi, kapı kilitlerinin zorlanması ve suç mahallindeki bulguları dikkate alarak bu savunmayı reddetti. Mahkeme, izinsiz girilen bir evde uyumanın hiçbir şekilde makul kabul edilemeyeceğini belirterek sanığı hapis cezasına çarptırdı.
Yargıtay’dan Ültimatom: Temyiz Sadece Hukuki İtirazdır
Kararı temyiz eden sanık, savunmasının dikkate alınmadığını öne sürse de Yargıtay 2. Ceza Dairesi dosyaya son noktayı koydu. 5271 sayılı Kanun’a dikkat çeken Yargıtay, temyizin sadece hükmün hukuka aykırı olması durumunda yapılabileceğini hatırlattı.
Hukuki Dayanak: 294. madde gereği, temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.
Karar: Sanığın "uyumak için girdim" şeklindeki soyut ve mesnetsiz ifadelerinin, yerel mahkemenin doğru bir şekilde kurduğu mahkumiyet kararını bozmayacağına hükmedildi.
Suçun Vasfını Değiştirme Çabası Boşa Çıktı
Yargıtay, sanık ve müdafiinin beraat talepli itirazlarını yerinde görmedi. Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararını hukuka uygun bulan yüksek mahkeme, hırsızlık suçuna ilişkin verilen cezanın esastan reddi ile onanmasına oy birliğiyle karar verdi. Bu karar, benzer bahanelerle cezadan kaçmaya çalışan sanıklar için emsal niteliği taşıyor.