ÖZGE BORAK: Annem balerin, babam ve ağabeyim balet, ağabeyimin eşi balerin. Aslında küçükken benim de balerin olmamı bekliyorlardı ama iyi ki olmamış. Hem değişik bir meslek oldu, hem de daha şanslıyım çünkü ömrümün sonuna kadar yapabileceğim bir mesleğe sahibim. Oyunculuğu yaparken dans da edebilirim, şarkı da söyleyebilirim.
BUĞRA GÜLSOY: Ankaralıyım, orada doğup büyüdüm. Babam inşaat mühendisi. Benim de aynı meslekten olmamı çok istemişti ama ben çizim ve tasarıma daha meraklı olduğumdan mimarlığı tercih ettim. Ortaokulda okurken tanıştım tiyatroyla. Kendini Süpermen sanan bir deliyi oynamıştım, çok zevkliydi. Üniversitedeyken kendimi mimarlığa adamıştım, mimari tasarım derslerini özellikle çok seviyordum. Fakat kız arkadaşımın ısrarıyla Gazi Magosa'daki Açık Tiyatro'ya gittik. Orada Mehmet Uluç'la çalıştık. Mezun olunca da "Gel birlikte çalışalım" dedi. Ben de tiyatroyu seçtim mezun olunca.
MUSA UZUNLAR: Liseyi bitirdikten sonra sadece dolaşmak istiyordum. Buna en uygun mesleğin rehberlik ya da arkeoloji olduğunu düşündüm. Ders çalışmadığım için üniversiteyi kazanamadım. Bir gün Devlet Tiyatrosu'nun oyuncu yetiştirme ilanını gördüm ve kendimi tiyatro sahnesinde buldum. Bedenimde ve ruhumda çok farklı bir tını hissettim. Sahnedeyken "Burada bir şey var" dedim. Geçmişte, filmlerde etkilendiğim karakterin birkaç gün etkisinde kalıyordum. Kendi kendime onları oynuyordum. Demek ki o zaman olmak istediğim yeri anlamamışım. Ailem doktor, mühendis olmamı isterdi. Ama oyuncu olunca, olmamı istedikleri mesleklerin hepsini yaptığımı gördüler. Sonra da dastak oldular.
AÇ KALIRSIN
SERKAN ALTUNORAK: Seslendirmeye başlamamla oyuncuların dünyasına da adım atmış oldum. Ailem işadamı olmamı isterdi. En azından babam bunu birçok kez dile getirmiştir. Konservatuvara girmeye kesin karar verdiğimdeyse beni karşısına alıp, "Oyunculukla para kazanamazsın. Aç kalacaksın" dedi. Umursamadım çünkü kararımı vermiştim. Hacettepe Üniversitesi'nde konservatuvarı bitirip soluğu New York'ta aldım. Juilliard Sanat Okulu'ndaki oyunculuk programını bitirdim. Ardından Chicago'da ki DePaul Üniversitesi'ne devam ettim. Şimdiyse buradayım.
ANNEM ÇOK KORKTU
SEVİL UYAR: Üniversitede muhasebe okudum. Çünkü annem muhasebeci olmamı istiyordu. Kötü yola düşeceğimden korktuğu için manken olmama karşı çıktı. Ama ben 'hayır' deyip, İstanbul'a ablamın yanına geldim. Bu piyasaya girmek istediğimde beni yönlendiren birileri olsaydı, modellik yapmak yerine direkt oyuncu olmak isterdim. Neyse ki şu an ne istediğimi biliyorum. Bazı şeyler için geç değil...