M. Ali Kışlalı / Radikal
Muhatap aramak
Yükseköğrenim görmüş, Atatürk’ün kurduğu Cumhuriyet’i özümsemiş toplum parçası bir seçkin kadın kesiminde, muhatabını arayan, daha ziyade Türk Silahlı Kuvvetleri ile ve PKK’ya karşı sürdürülen mücadeleyle ilgili, kaygılar ve bunlarla ilgili sorular var.
Analık duygularının ağır basmasının rolünün de etkisi olacak, en az bildikleri konuya, en katı görüşle yaklaşıyorlar. “Herkes bu bitmez tükenmez acıdan bıktı. Gergin havaya dayanılmıyor. Bu ortam devam ederse insanlar sokaklara dökülmez mi? Herkes masabaşı, siyasi ve demokratik görüşlere dayalı çözümler bekliyor” diyorlar.
Bu kaygılara yanıt vermek çok zor değil.
25 yıldır süren mücadelenin boyutlarını, içeriğini devlet onlara anlatamazsa kime anlatacak?
Konunun onlar için ana düğüm noktası ise sürüp giden şehit cenazelerinde kendini gösteriyor. İşte o noktada dikkatler TSK’ya çevriliyor.
Söz konusu kesim orta yaşlı. 27 Mayıs öncesini de yaşamış. Görece de olsa o günün askerinin konumunu biliyor. “O zaman görünmezlerdi. Ama her şey 27 Mayıs’tan sonra değişti. Asker elle tutulur, gözle görülür itibar kazandı. Toplumda bambaşka yer aldı. Kendisinden çok şey beklenir hal aldı. Memnunduk. Ama sanki son iki senede çok şey değişmiş gibi” deniyor.
Suçlu aradıklarında kolayca buluyorlar. İsim de veriyorlar. Ama suçlananlar gündemden uzaklaşmış da olsalar, verilen isimleri yazmak içimden gelmiyor. Çünkü gelişmelere geniş açıdan bakarak, ayrıntılar hakkında bilgi sahibi olacak dikkati gösteremediklerini düşünüyorum. Gözlemledikleri değişiklikleri 22 Temmuz seçim neticelerinin ne kadar etkilediğini hesaba katamıyorlar. TSK’nın o güven duydukları tutumunun ne kadar toplum desteğinin sergilenmesinden kaynaklandığını değerlendirmiyorlar.
Az ve öz konuşan. ‘Vurduğunu oturtan değil, konuşurken seçtiği kelimelerle muhataplarını düşündüren’ liderler arıyorlar. Ama o liderlerin de, kendilerinden moral güç bekleyen ve günün koşullarına göre konuşmalarını isteyen, çok geniş tabanları olduğunu, o tabanlara da hitap edip, onlara da güven aşılamaları gerektiğini pek dikkate almıyorlar.
Bu bakımdan daha sofistike bekleyiş içindeler.
İdolleri olan liderlerin ucuz TV dizilerindeki ‘Biri bizi gözetliyor’ temalarından örnek vermesini, sonra da bu örneklerin bir askeri operasyonda doğru çıkmamış olmasını bir türlü içlerine sindiremiyorlar.
Bu kaygılar değil, ama PKK ile mücadelenin boyutları ve gitmekte olduğu sanılan yönü hakkındaki görüşlerine hiç katılamadığımı söylemek istiyorum.
Ama böyle yaklaşımları pek dinleyecek durumda olmadıklarını fark ediyorum.
Galiba kendilerini, bu konulardaki açık oturumlara katılarak, yaralarına parmak basarak kısa yoldan pratik çözüm önerileri yapanlar daha çok etkiliyor.
PKK’ya karşı askeri mücadelede görevler alıp deneyimler kazanmış, belli rütbelere ulaşmış emekli komutanların söz konusu açık oturumlarda daha bilinçli ve daha derli toplu, daha kolay anlaşılır bilgi vermelerinin bu çevredeki kesime yararı olmaz mı diye düşünüyorum.
Keşke, gerçekten söz konusu kesimin kaygılarını dikkate alacak program yapımcılar çıksa. Ya da bu kesim bana ulaştırdıkları kaygılarını, muntazam izledikleri, kendileri gibi ‘Cumhuriyeti özümsemiş’ olduklarına inandıkları, TV program yapımcılarına ulaşsalar. Kendi aralarında konuştuklarını onlara yansıtsalar. Basının bu konularda deneyim kazanmış hemcinslerini davet etseler.