Ahmet Hakan / Hürriyet
GAZZE'Yİ YAZAMAMAK
Dostum.. Mesajında diyorsun ki: "İki satır olsun söz etseydin Gazze’den..." Haklısın dostum, haklısın... Yazmadım... Daha doğrusu yazamadım... Ama bak, neden yazamadım?
ÇOCUKLAR ÖLÜRKEN..
Aylardır elektriksiz, susuz, gıdasız, ilaçsız bırakılmış bir şehrin üzerine füzeler
yağdırılırken... Ne yazılabilir ki? Aylardır açık hava hapishanesine dönüştürülmüş bir şehrin üzerine dünyanın en gelişmiş tanklarıyla gidilirken... İki satır çiziktirmeyle vicdan mı rahatlatılır? Hastaneler vurulurken... "Önce kim başlattı?" tartışması mı yapılır? Çocuklar öldürülürken... "İyi ama Hamas da İsrail’i kışkırttı" diye gayet soğukkanlı, gayet beyaz yakalı analizler mi patlatılır? Gece vakti oturmuş, ölüm kusan makinelerin kıstırılmış bir şehrin dehlizlerine girmesini heyecanlı bir aksiyon filmi seyreder gibi seyrettikten sonra... "Ah Gazze" falan diyerek çocuk ölümlerinden duygusal atraksiyonlar mı çıkarılır?
HASTANELER VURULURKEN..
Dünyanın en gelişmiş tanklarıyla, dünyanın en sefil şehrine girilirken... "Bu Araplar da adam olmaz birader" diyerek rahatlamak mümkün müdür? Gazze’den imdat çığlıkları yükselirken... Oturup akıllı uslu Ortadoğu analizleri mi attırılır? Gazze’de bütün insanlığın cenaze töreni düzenlenirken... "İsrail’in de kendini savunma hakkı vardır" falan diyenlere yanıtlar mı hazırlanır? Malzemesizlikten kırılan doktorların, yaralıların başında çaresizlik içinde kıvrandıkları o hastane, İsrail füzesiyle yerle bir edilirken... Yazsan ne olur, yazmasan ne olur? Dünya televizyonları mikrofonlarını mazluma değil, zalime uzatmışken... "Nerede Birleşmiş Milletler?" diye bağırmanın ya da merhamet dilenmenin ne anlamı var ki? İsrail Ordu Sözcüsü, yüzüne yerleştirdiği o mağrur ifadeyle, "Tanklar neden yürüyor Gazze’ye?" meselesine açıklık getirmeye çalışırken... İsyan türküsü çığırmanın ne faydası olur ki?