Sivilay Abla - TARAF
Kapatma davası açıldı, neşemin içine...
Apaçık bir gökyüzü, kesif bir çiçek kokusu, kemiklerimizi ısıtan güneş. Benim gibi bir ihtiyarın bile içini kıpır kıpır yapan bir güzel bahar gününde; bir başka ihtiyar, kendi gibi birkaç ihtiyarla kafa kafaya vermiş. İktidar partisini kapatma davası açmış.
Cuma günü “Bahar geldi gün açıldı, ruhuma neşe saçıldı” şarkısı dilime dolanmıştı. Davanın açıldığı haberini duyduktan sonra şarkıyı değiştirmek zorunda kaldım. İşte şöyle: “Kapatma davası açıldı, neşemin içine s.çıldı.”
Bu köşeyi takip edenler biliyorlar. Kendime göre konulara muzipçe yaklaşmaya çalışıyorum. Ancak, olan biten o kadar komikleşmeye başladı ki bu işten bize ekmek yok diye düşünmeye başladım. Bunları düşünmekten başka bir iş yapamadığım için bugünlük bizim mahalledeki çocukların çıkardıkları dergiye verdiğim röportajı sizlerle paylaşıyorum.
Soru: Sevgili Sivilay Abla, acaba neden bütün kötü şeyler cuma akşamı oluyor. 27 Nisan muhtırası olsun, kapatma davası olsun, Freddy Kruger cinayetleri olsun. 13. Cuma serisini saymıyorum bile. Nedir bu Cuma’nın hikmeti?
Cevap: Sebebi ekonomiktir. Şimdi bütün hafta çalıştınız, didindiniz. Hafta sonu gelince bütün çalıştığınızı yemeye, içmeye, gezmeye vereceksiniz. Devlet büyüklerimiz bunu bilmiyor mu zannediyorsunuz. Hâlbuki kötü geçen bir cuma gecesi demek; dolar çıkacak korkusuydu, istikrarsızlık beklentisiydi diyerek evde geçecek bir hafta sonu demek. Paranız da cebinizde kalmış oluyor.
Soru: Sivilay Ablacım, Cumhuriyetimiz 1965 model Willis gibi tekleye tekleye gidiyor. Biz nerde yanlış yaptık?
Cevap: Sevgili yavrum, soruna yanıtım çok net olacak. Türkiye’de kast sistemi olsaydı rejim tehlikesi de olmazdı. Öyle olunca da ne darbe olurdu ne de kapanacak parti kalırdı. Düşünsene; herkes doğduğu sınıfın mesleğini icra ederdi. Senin baban ne iş yapıyorsa; sen, çocukların ve onların çocukları da aynı işi yapardı. Mahalleler arasında hareket mümkün olmayacağı için mahalle baskısı da olmazdı. Devletimizin ciddi adamları, altta kalanların kafasını yukarıya uzatma çabalarını bastıracağım diye lunaparklardaki solucan ezme makinelerine dönüşmezlerdi.
Soru: Sivilay Ablacım, zamanı geri getiremeyeceğimize göre şimdi ne yapmalı. DTP kapandı kapanacak, AKP de sallantıda. Sence kaç parti kalırsa, bu amcalar partileri kapatmaktan vazgeçerler?
Cevap: Bir, bilemedin birbuçuk parti kalırsa istikrarlı bir siyasi hayatımız olur kanaatindeyim. Aslında baştan hata yapıldı. Çok partili sisteme geçilmeseydi, CHP tek parti olarak kalsaydı ve CHP lideri doğal cumhurbaşkanı, CHP tüzüğü de anayasa olmaya devam etseydi asla darbe olmazdı, ne de parti kapatılırdı.
Soru: Sizce bu kadar parti kapatan bir ülke olmanın ne gibi avantajları olabilir?
Cevap: Çok yerinde bir soru. Yarından tezi yok, bu sistemin patent hakkı için başvurulmalı. Bu orijinal rejim muhafaza yöntemi gelişmemekte olan dünya ülkelerine ihraç edilmeli.
Soru: Sivilay Abla, çok kapsamlı bir iddianame hazırlanmış. Bisiklet dağıtan amcadan, Canan Arıtman’ın bikiniyle meclise gelmesine itiraz eden amcaya kadar hiçbiri unutulmamış. Sizin gözünüzden kaçmaz. İddianamede eksik bir şey gördünüz mü?
Cevap: Evet odak olma maddesinde bir eksiklik gördüm. AKP’ye seçmenlerinin yüzde 55’i “Mehmet, Ayşe, Ahmet, Hatice” gibi İslam kaynaklı isimlere sahip iken “Berkecan, İlkay, Sude Su” gibi asri isimlerin oranı sadece yüzde 1,6. Başsavcının gözünden kaçan mühim bir odak olma suçu.
Karamürsel sepeti
Cemil Çiçek, ‘Devlet adamı’ kontenjanından bakan olmuş bir devlet büyüğümüzdür. Cemil Çiçek deniline aklıma hep Karamürsel sepeti geliyor. Hani “ufak tefek gördün de Karamürsel sepeti mi sandın” cümlesinde geçen. Bir de önemli olan boyu değil işlevi sözü var ama kendisine ayırdığım yer kısa olduğu için tek örnekle yetineyim.
Kendisinin mahareti AKP’yi kapatma davasında da ortaya çıktı. Kaşla göz arasında Başsavcının bacak arasından kaçtı ve 71 kişilik siyasi yasaklılar listesine girmemeyi başardı. Tabii ki bu kıvraklığı benim gözümden kaçmadı.
Bizim izlediğimiz filmlerde; arkadaşları götürülürken kayırılanlar “beni de alın, bir suç varsa ben de işledim” derler. Tabii ki; hayat bir film değil, gerçekler acı, zaten siz de kahraman değilsiniz. Siz her devrin devlet bakanısınız. Allah ömür verdikçe devirler tükenmez.