Cumhuriyet gazetesinde 16 yıl çalışmış bir gazeteci olarak Mustafa Balbay'ın tutuklanması konusunda bugüne kadar yazmayan Oral Çalışlar, günlüklerde adının geçmesi üzerine bu suskunluğunu bozdu.
Oral Çalışlar/RADİKAL
Günlüklerde adım geçince
Mustafa Balbay’ın gözaltına alınması ve ardından tutuklanması konusunda bir şey yazmadım, yazmak istemedim. Bazı Balbay taraflısı okurlar, “O kadar yıl beraber çalıştınız neden onu savunan bir şey yazmıyorsun” diye sitem, hakaret karışımı mailler yolladılar.
Aynı gazetede uzun yıllar çalıştığım meslektaşlarımla ters düşecek şeyler söylemek istemiyordum. Eleştirilerimi ifade etmek yerine susmayı tercih ediyordum.
Ben Cumhuriyet gazetesinde 2008 Haziran ayına kadar tam 16 yıl çalıştım. İlhan Selçuk’un belirlediği siyasi çizgiye genelde ters düştüm. Birçok temel konuda farklı düşünüyorduk ve bunlar benim yazılarımda da kendini belli ediyordu.
Katı görüşteki okurlar bu nedenle benim gazeteden bir an önce uzaklaştırılmamı istiyorlardı. Gazete yönetimini bana karşı kışkırtıyorlardı.
İlhan Selçuk ve gazetedeki bazı yöneticiler, benim Cumhuriyet’te farklı görüşlerle 16 yıl yazı yazabilmeme olanak sağladılar.
Bunu hiçbir zaman inkâr edemem.
Onlar için de benim için de zor bir süreçti.
Şimdi anlıyorum ki, o dönemde bazı komutanlar da tıpkı fanatik okurlar gibi benim, Toktamış Ateş’in ve Aydın Engin’in Cumhuriyet’te bulunmamasımı gerektiğini düşünmüşler ve Mustafa Balbay’a da bunu söylemişler. Balbay da bunu günlüklerine not etmiş.
O tarihten sonra da yazmaya devam ettiğime göre Cumhuriyet yönetimi bildiği yolda devam etmiş. Komutanların istediği olmamış.
Generaller tarafından istenmeyen diğer iki arkadaşım Toktamış Ateş ve Aydın Engin benden önce gazeteyle ilişkilerini kesmeyi tercih ettiler. Ben daha dayanıklı olduğumu söyleyebilirim. Biz komutanlar tarafından ismi zikredilen üç yazar artık Cumhuriyet’te yazmıyoruz. Komutanların muradı gecikerek de olsa yerine getirilmiş bulunuyor.
Günlüklerde ismim geçmeseydi, belki yine de bu konuda yazmayacaktım. Artık yazmam farz oldu.
***
Yıllarca yargılanıp, uzun yıllarını cezaevinde geçirmiş deneyimli bir mahpus olarak tutuklu yargılanmanın birçok olayda anlamsız olduğunu düşünürüm. Ergenekon davasındaki bazı
sanıkların tutuksuz yargılanmasında bir sakınca olmadığı inancındayım. Mustafa Balbay’ın da tutuksuz yargılanmasından yanayım. Cinayetle, suikastla, darbe tertipleriyle suçlananlar tabii ki tutuklu yargılanmalılar.
Balbay’ın izlediği mesleki çizgiyi Cumhuriyet gazetesinde çalışırken de doğru bulmuyordum. Bunu kendisi de bilir. Gazetecilerin siyasetle, askerle ve iktidar güçleriyle ilişkilerinde belli sınırları aşmamaları gerektiği inancındayım. Onun bu sınırları çoktan aştığı bir gerçek.
Balbay’ın günlüklere yansıyan notları, anlayışı benim açıdan herhangi bir sürpriz içermiyor. Gazetenin manşetlerine yansıyan Balbay imzalı bazı haberlere geri dönüp baksak, bugünün ipuçlarını görürüz. Bunları o zaman da fark ediyor ve değerlendiriyorduk.
***
Gazetelerde günlüklerin ortaya çıkmasından sonra yapılan tartışmalarda ilgimi çeken bir noktayı dikkatinize sunmak istiyorum: Bazı meslektaşlarımız “Belli ki adamların darbe yapacak halleri yokmuş. Baksanıza aralarında birlik de bulunmuyormuş” diyorlar. Bu saptamayı neden yapıyorlar?
Durum tespiti için mi? Bence bu vahim girişimin vahametini bir türlü anlamak
istemedikleri için. Darbenin AK Parti’ye karşı yapılacağı düşünüldüğü için, darbeciler onları ürkütmüyor. Onlara ters gelmiyor.
Halbuki darbe, parlamenter sistemi ortadan kaldırmak için yapılacaktı. Darbeciler, günlüklerde de ifade ettikleri gibi 10-15 sene kalmaya niyetliymişler. Tabii darbenin ardından gazeteler çıkmaya devam edecek, bir kısım yazarlar da yazmayı sürdürecekti.
Daha önceki darbeler döneminde olmadı mı?
Ayıplı bir durumla yüz yüzeyiz. Darbe açısından belki tehlikeyi savuşturduk ama darbe sever, darbeci sever gazetecilik direniyor.