Gazeteci yazar Can Dündar'ın Atatürk'ün özel hayatına dair çektiği belgesel film Mustafa, Türkiye genelinde beyazperdede gösterildiği günden itibaren yoğun ilgiyle izlenirken, izlendikten sonra bir o kadar da övgü ve eleştiri aldı.
'Aykırı imam-hatipli' olarak tanınan Akşam Gazetesi yazarı Sevim Gözay, filmde anlatılan 'baş karakteri' EX-AŞKA benzetti.
CAN DÜNDAR'IN KASASI, BU ÜLKENİN MUSTAFA'SI
Aşk bittikten, ayrıldıktan, üstünden de hatırı sayılır zaman geçtikten sonra karşılaşılan eski sevgili gibi “Mustafa”... Adam aynı adamdır ama; “Sahi buna mı âşıktım?” diye düşünürsün. Boyunun kısalığına, kafasının keline, beline toplanmış yağlara takılır gözün. O ezberlediğin gülüşe tav olmazsın artık. Ne gözlerini öyle kısışı... Ne de sana dik dik bakışı, aklını almaz başından artık. “Ay ben bu adamı... Ne kadar büyütmüşüm gözümde” diye gülersin. Kirli bir neşe sarar içini. Özgürleşirsin.
Can Dündar’ın Mustafa’sı böyle işte... Başkasının koluna giren bir kadının, eski sevgilisine bakışı gibi. “Ay buna mı âşıktım ben?” deyişi gibi. Asaletsiz. Sevgisiz. İnceliksiz.
KEŞKE HİÇ YAPILMASAYDI
Hiç yapılmasaydı keşke Mustafa. Hiç kimse sponsor olmasaydı. Hiç kimse izlemeseydi. Yeri geldi söylemek gerek; Turkcell bu filmden çekilmekle çok isabetli bir karar vermiş. Kendini bilen hiçbir markaya yakışmazdı bu filmle anılmak. Patrondan aferin almak için böyle yazdığımı düşünenler olacaktır ama kimse heveslenmesin. Tanışmam etmem kendisiyle. Başka gazetede yazıyor olsaydım da aynı şeyi yazardım.
YAPA YAPA BU FİLMİ YAPTI
Haa “film” deyince de bi durmak lazım tabii... Sinemada gösterilen her yapıt sinema filmi sayılmaz çünkü. Mustafa da öyle; sinemada gösterilen bir dokümanter (belgesel) ama bir sinema filmi asla değil. Sinema kadrajını doldurmak zor iştir zaten. Seyircinin hem gözünü doyuracaksın, hem gönlünü... Ki “Mustafa” bunun yanından bile geçmedi. Beceremedi.
Can Dündar bunca imkânla, bunca arşivle, bunca krediyle... Bunca hazır seyirciye... Yapa yapa bu filmi yaptı ya... Yemin ederim, bu malzemeden çıkacak en kötü hikâyedir “Mustafa”.
Belgeselin sıkıcılığından, tek cümlede harcanan devasa olaylardan filan söz açmayacağım bile. Salı Yılmaz Özdil, ondan önce de Bekir Coşkun, müthiş yazdılar izlenimlerini. Benim içerlediğim başka...
ÖLÜNÜN ARKASINDAN KONUŞMAK
Kadınlarını “satan”, arkadaşlarını “asan” bir adamın filmini de çekersin. Adiliğin, ihanetin filmini de çekersin. Ama yalandan iki satır karalayıp geçemezsin! Ne olmuş? Neden olmuş? Nasıl olmuş? Öncesini - sonrasını bir anlat bakalım hele... Uzun uzun mektuplar yazılan ecnebi abla kimdir bir söyle bakalım hele... “Elimizde bu vardı, iş yapar diye koyduk”tan başka bir açıklaması var mıdır, merak ediyorum.
Kürşat Başar’ın “Başucumdaki Müzik” adlı kitabını okudun mu sen Can Dündar? Bir dönem hikâyesi, bir devlet adamının aşk skandalı nasıl yazılır müthiş öğretiyor o kitap. Gişede üstüne bastığın “Devrim Arabaları”nı seyrettin mi sen Can Dündar? Bir dönem nasıl ele alınır, bir zaferin, bir inancın yanında insan nedir, çok güzel anlatıyor o film. Nuri Bilge Ceylan’ın “Üç Maymun”unu gördün mü peki Can Dündar? Adiliğin ne demek olduğunu, kirli umutları çok zarif anlatıyor o film...
Senin “Mustafa”n ise; ölünün arkasından konuşmaktan başka bir şey değil. İnsani yanını anlattım diyorsun ya, al sana insani bir tepki: Ölünün arkasından konuşulmaz Can Dündar!
Yazık. Milyon insan görecek bu filmi ve sen bu gazla yeni bir “proje”ye sıvayacaksın kolları... Dergilere kapak olacak, kanaldan kanala koşacaksın. Yurtdışı şansını zorlayacak, bütün kapıları çalacaksın. Koskoca Mustafa’yı sermaye ettin ya kendine... Buna içerliyorum.
SENİNKİ OLMAMIŞ CAN DÜNDAR
5 günde 470 bin kişinin izlediği Mustafa’yı beğenmek için çok ama çok saf niyetler gerekiyor. Öğretmenler çocuklara ödev veriyor; “Mustafa’yı izleyin, pazartesi anlattırıcam”...
İnsanların hataları, adilikleri, şapşallıkları, ihanetleri, zayıflıkları hakkında cesur filmler yapılabilir. Saygıdeğer, aklı başında filmler. Kırmadan. Bozmadan. Ele yüze bulaştırmadan... Fakat olmamış Can Dündar. Seninki hiç olmamış. HİÇ.