Fahri KUBİLAY/SEYDİŞEHİR
Tek geçim kaynağının bu olduğunu söyleyen Mendikli, “1926 yılında Seydişehir’de doğdum. O süreden bu yana ömrüm at arabası üzerinde geçti. 11 çocuğum var, bunlardan 5’i vefat etti. 6 çocuğumu da evlendirdim. Ben eşimle birlikte yaşıyorum. Her hangi bir sosyal güvencem yok. At arabamla taşımacılık yapıyorum. Yemek ihtiyacımızı ise bir tekstil fabrikasından karşılıyorum. Bu devirde geçinmek çok zor. 3 oğlum ve 3 kızımdan her hangi bir maddi yardım almıyorum. Tek gelirim ise at arabası. Dünyada her şey değişti, ama ben at arabasını tercih ettim, zaten maddi gücüm de diğer motorlu taşıtları almaya yetmiyordu. Kış aylarında at arabası taşımacılığına eskisi gibi fazla önem vermiyorlar, fakat bahar aylarında vatandaşlar bağ ve bahçelerini sürdürmek için at çiftini tercih ettikleri için işlerimiz açılıyor. Hem benim hem de atımın karnı o zaman doyuyor. Bundan sonraki ömrümü atımla baş başa geçireceğim” dedi.