Arkadaşım İbrahim Sur

Dile kolay tam yedi yıl olmuş gazeteci, yazar, şair arkadaşım İbrahim Sur aramızdan ayrılalı. Dün onu ilkin mezarının başında sonra İl Halk Kütüphanesinde andık. Mezarının başında kadim dostları, hısımları ve torunları vardı. Kütüphanede ise TYB Konya Şubesinden ve Konya Gazeteciler Cemiyetinden arkadaşlar vardı. Onu 1969 yılında Yeni Konya’da gazeteciliğe başladığımda tanımıştım. Aslında bazı konularda çok şanslıyım. Sur ailesini tanımak da şanslarımdan biri. Babaları baş mürettipti gazetede. Faruk Sur şair ve Fransız dilinden iyi şiirler çeviren bir öğretmendi. Abdullah Sur haftalık sanat-edebiyat sayfasını yönetiyordu, dönemin iyi dergilerinde şiirleri yayınlanıyordu. İbrahim okula gidiyor, boş zamanlarını gazetede geçiriyordu. İbrahim gazeteciliği hep ön planda tuttuğu için şair yönü hep karanlıkta kaldı. Abdullah Sur zamansız koptu edebiyat dünyasından. Güzelim şiirleri dergi sayfalarında kaldı. İbrahim’in eşi, değerli şair arkadaşım Reyhan Sur güzel bir vefa örneği göstererek İbrahim’in şiirlerini bir kitapta topladı. “Sis ve Ateş”‘i arada bir açıp okuyorum. Onun her dizesi bir başka anıyla buluşturuyor beni. Haber-yorum: Zeki Oğuz