Ne hesap bu?
Ben zannettim ki “al ananı da buradan git” dendiği zaman 3-5 puan daha gitti. Nereden bileyim? Ben zannettim ki “Sayın Öcalan” denince bir 3-5 puan daha, şehitlere “kelle” denince bir 3-5 puan daha gitti.
Be birâder “Askerlik yan gelip yatma yeri midir?” Yoo, aslında öyle denmedi... Dendi ki “Yan gelip yatma yeri değildir.” Biz “yeridir” anladık. O zaman da ben zannettim ki, gitti yine 3-5 puan.
Dahası var. “Talabani ve Barzani üslubuyla konuşmak” da 3-5 puan götürür, değil mi?
Cumhuriyet Mitinglerinde ve hele teröre lânet yürüyüşlerinde “Hükümet istifa” diye bağırıldıysa, ortak tepki çok büyümüş demektir, değil mi? “Biz daha kalabalık toplarız” bunun cevabı mıdır?
Ben zannettim ki, 3-5 puan da oradan gitti. “Üst kimlik - Alt kimlik - Türklük - Türkiyelilik.”
Aman yarabbi, ne tehlikeli lâflar... Silin bir 3-5 puan da oradan. Unutuyordum. Bir de şey var hani... “Cumhurbaşkanlığı seçimi süreci, çok kötü yönetildi...” “Anayasa Mahkemesi tokat gibi patladı.” “27 Nisan muhtırası yüreklere su serpti.”
İyi ya. 3-5 puan da öyle gitti. Ne kaldı geriye?
Bunları alt alta topluyorum. Sonra “AB uşaklığı”nı ve “ABD teslimiyetçiliği”ni de ekliyorum. Pardon, daha "satılık Kıbrıs” var. Onu da hesaba katıyorum. Bir bakıyorum, hepsi gitmiş “sıfır puan” kalmış. Peki, anketler nasıl hâlâ yüzde 40 gösteriyor bunu? Hah... Tam o sırada Erol Mütercimler, Onur Öymen’e soruyor:
- 3 milyon yeni seçmen, neden CHP’ye oy versin?
Cevap:
- Çünkü biz Atatürk’ün partisiyiz.
Durum böylece anlaşılıyor. Bir taraf sürekli sermayeden yiyorsa da maden tükenmiyor. Rauf Tamer-Posta