Zeki Oğuz

Fotoğraf ile ciddi olarak ilgilenmeye başladığım yıllar 90 lı yılların başlarıydı. Küçük kopmak bir makinem vardı. Onunla ilgimi çeken şeyleri çekmeye çalışıyordum. Yazar arkadaşım Mehmet Gündoğdu dağcılarla birlikte gezilere, dağlara çıkmaya çağırdı. Recai Kıcıkoğlu abinin önderliğinde dağlara çıkmaya başladım. Hayli keyifli bir spordu benim için. Hele kamp olayı başlı başına bir keyifti.

Dağlara çıkmaya başlayınca küçük makinemde yetersiz gelmeye başladı. Tarihle, doğayla ilgili çok güzel görüntüler çıkıyordu karşımıza. Bunları iyi bir makineyle kayıt altına almam gerektiğini düşünüp yeni bir makine edindim. Siyah/beyaz, slâyt, negatif görüntüler derken dijital olayı ortaya çıktı. Epeyce direndim dijitale geçmemek için ama teknik gelişme benim direncimide çabuk kırdı.

İlk sergimi ekim 1995 de güzel sanatlar galerisinde açtım. Şimdi düşünüyorum da epeyce bir cesaret işiydi o sergi. Soluk kareler, 10x15 boyutunda görüntüler. Tesadüfen sergimi gezen Adana’lı fotoğraf sanatçısı bir arkadaş “senin yaptığın gerçekten cesaret işi”demişti. Cesaret işiydi ama o kötü sergiden Konya Fotoğraf Amatörleri Derneği ( KONFAD ) doğdu. Günümüzde ise üç fotoğraf derneği var. Üniversitemizde fotoğraf kulüpleri oluştu. Konfad yönetimine yedi kişiyi bulmakta zorlanmıştık, günümüzde ise fotoğrafla uğraşan yüzlerce arkadaş var.

İlk sergim sırasında birde imza günü düzenlemiştik. İstanbul’dan Zihni Anadol, Güngör Gençay, Bedrettin Aykın ve gezgin şair-yazar arkadaşım Dursun Özden katılmışlardı. Şehrimizde kendilerine gösterilen ilgi ve coşku hepsini şaşırtmıştı. İlk sergi defterime o güzel insanlar da duygularını yazmışlardı. Rahmetli Zihni Anadol’un duygu dolu satırlarını paylaşıyorum, kendi el yazısıyla.

Kitap fuarlarına genellikle katılmaya çalışırım çünkü yazar dostlarımla ancak oralarda buluşma, sohbet etme imkânı bulurum. Bu güzel insanlardan biri de değerli yazar, yayıncı Güngör Gençay’dır. Güngör ağabeyde Konya’da bulunmanın keyfiyle yazmış sergi defterine.

Otuz üçüncü sergimi 9 Nisanda TYB Konya Şubesinin bahçesinde açtım. Bu son sergimde yine dostlarım, sanatseverler yalnız bırakmadılar.  İki cadımın satırlarıyla noktalayayım sözü.