Serdar Turgut ünlülerin penis boyunu yazacak kadar densizleşti. Hürriyet gazetesinde yazdığı bel altı yazılarından sonra ekonomik ve sosyal meselelere dalınca şaşırmıştık; Türkiye’nin zencilerinden, “Beyaz Türkler”den vs. söz ediyor, gelir dağılımındaki korkunç adaletsizliğin tehlikelerine dikkat çekiyordu, ki bütün bunlar terbiye, ar ve haya izi taşımayan yazılar yazmakla ünlü Serdar Turgut’ta bir tuhaf duruyordu.

Sonra kendisini Akşam gazetesinin genel yayın yönetmeni olarak gördük. Görevinin daha ilk günlerinde bir beyin rahatsızlığı geçirdi, ölümden döndü.

Ölümden dönmenin getirdiği ağırbaşlılıkla girişti yayın yönetmenliği işine ve kalktı, Türkiye’ye bir “ideoloji” önerdi. Neydi o? “Modern milliyetçi muhafazakar” mı? Öyle bir şey işte…

Eh, dedik pek çoğumuz, o bel altı yazı kariyerinden sonra bu da bir ilerlemedir. Laf salatası, ama hiç olmazsa terbiyeli!

Lakin bu da uzun sürmedi, Serdar Turgut ağzını gene bozdu.

Bir süredir “light” takılmaya başlamıştı, Giderek terbiye hudutlarını aştı. Hürriyet gazetesi günlerinde döndü. Yazılarını maalesef alıntılayamıyoruz, okurken de zorlanıyoruz. Acaba bir esprisi var mı, bulunabilir mi iyi niyetiyle sonuna dek okusak da bazen. Artık onu da yapamayacağız.

Akşam gazetesi, Serdar Turgut yazdığı müddetçe evlere giremez, çocukların erişebileceği yerlerde bırakılamaz. Hattâ Serdar Turgut gazetenin geri kalanını da kendi yazı çizgisine oturtmaya kalkacak olursa, Akşam gazetesi poşette satılması zorunlu bir yayın haline gelecektir.