Bir kaynaktan çıkan suyu, bölgedeki bahçelere eşit şekilde sırayla paylaştıran miravlık mesleği, kaynakların kuruması ve teknoloji nedeniyle yok oluyor.

Yüzyıllardır sürdürülen bir meslek olan miravlık, Anadolu’da son dönemini yaşıyor.  Yaz aylarında bahçelere sırayla eşit şekilde su veren ve geçimini bahçe sahiplerinin verdikleri parayla temin eden miravlar, Anadolu’da gün geçtikçe azalıyor.

Seydişehir’de daha önce bağlama, anabağlar, korubaşı mevkiileri başta olmak üzere birçok bölgede bahçe sahiplerine su veren onlarca miravdan geriye sadece 78 yaşındaki Mustafa Uzun kaldı.

Uzun, geçmiş dönemde Eti Alüminyum tesislerinin açılmasıyla birçok miravın fabrikada işe başladığını ifade ederek, şunları kaydetti:

“Gelişen teknoloji kişileri sanayiye yöneltti. Miravlık eski cazibesini yitirdi. Zamanla kaynaklar da kuruyunca miravlık yok olmayla karşı karşıya kaldı. Önceden daha çok bahçenin suyuyla ilgileniyordum şimdi ise sadece 180 bahçeye, saatle ve sırayla su veriyorum. Mirav olmasa su kullanımında kavgalar çıkar. Ancak tüm bahçe sahipleri mirava saygı gösterir ve miravın olduğu yerde tartışmalar yaşanmaz.”

Bahçe sahiplerinin aralarında topladığı parayla geçimini sağladığını belirten Seydişehir’in son miravı Uzun, “Yılda sadece dört ay çalışıyorum. Benden sonra bu işi yapacak kimse yok. Çocuklarım bile miravlığı bırakmamı istedi ancak kopamadım. Bahçeleri sulamak oldukça keyifli” dedi. aa