Yoğun geçen bir ayın ardından küçük bir sitem

Zeki Oğuz

Mayıs ayı benim için hayli yoğun geçti. Yorucuydu ama dolu doluydu. Ayın başında Bolay belediye Başkanı Celal Bayram ile Bolay yaylalarını gezdik. Karapınar, Feslikan, Barcın yaylaları kar altındaydı. Nergisleri, çiğdemleri çekerken göçer dostlarımı düşünmeden edemedim. Yaylalara doğru yola düşmüşlerdi ama gelecekleri yerler kar altındaydı. Çoğundan haber almıştım, Ermenek civarına ulaşmışlardı.

5-6 Mayıs günleri Antalya Yörük şenliğinde Yörük dostlarımın arasındaydım. Şenlikte emeği geçen arkadaşlar, şenliğe yüz bin civarında insanın katılabileceğini tahmin ediyorlardı ve tahminlerinde yanılmadılar. Düzler çamında yüz bini aşkın insan bir aradaydı. Ülkemizin dört bir yanından Yörük dostlar katılmışlardı şenliğe. Aynı günlerde bir başka Yörük şenliği Adana”da yapılmasaydı katılım daha çok olabilirdi. Birçok insan iki şenlik arasında tercih yapmak zorunda kaldılar.

12-13 Mayıs günleri Gezende”de köyünde bu yıl beşincisi yapılan erik şenlikleri vardı. 12 Mayıs günü arkadaşım İsmail Akçay ile Taşkent”te buluşup Ermenek”e doğru yola düştük. Birçok oba göç halindeydi. Göçer dostlarla, Taşkent yakınlarındaki yaylalarda görüşme dileğiyle ayrıldık. Erik Deresinin üzerindeki Mazı koyağında Kuş Ali”nin obasını bulduk. Obadakilerle hasret giderdik. Sabah gün doğmadan kalkıp göç hazırlığında olan obanın fotoğraflarını çektik. Ardından Bardat yaylasından Gezende”ye geçtik. Bizim için vardığımız her nokta yeni bir dost, yeni bir güzellik demekti.

19 Mayıs günü TYB Konya Şubesi bahçesinde 34. fotoğraf sergim vardı. Benim serginin yanı sıra Fadime Arıkan”ın folklör giysili bebekler sergisi ve Zeliha Uyar”ın ilk şiir kitabı Kül ve Nehir”in imza günü ile Bülent Sirkeci ve arkadaşlarının halk müziği dinletisi vardı. Yani dolu dolu bir gündü.

Adettendir, bu tür etkinliklerde eşe dosta davetiyeler dağıtılır, etkinliğe katılımları beklenir. Böyle davetiye yerine bir okuntu yazıp şehrimizdeki bütün televizyonlara, gazetelere gönderdim. Maalesef o etkinlikte hiçbir gazeteci arkadaşımı göremedim. Demek ki kültür-sanat gazeteci, televizyoncu arkadaşlarımın ilgi alanı dışında, diye düşündüm. Sadece onların mı? Kültür- sanat, şehrimizde yaşayan büyük bir kesimin ilgi alanı dışında yıllardır. Hep merak ederim, valiliğin kültür-sanattan sorumlu bir birimi var mı? Diye. İl Özel İdaresinde böyle bir birim var mıdır? Bu şehrin ekmeğini yeyip cüzdanlarını dolduran iş adamlarının kültür-sanat, diye bir dertlerinin niye olmadığını hala çözebilmiş değilim. İş adamlarının oluşturdukları dernekler var ama hiçbirini böyle bir etkinlikte görme şansı bulamadım. Öğretmen, memur sendikaları var ama hepsi yüksek siyasete bulaştıkları ve yüksek siyasetle uğraştıkları için böylesi etkinliklerde onları aramak abesle iştigalden başka bir şey değil. Sergime Konya Yörükler Derneği yöneticileri Yusuf Yılmaz, Osman Kılcı ile Konya İl Beyi Tuncay Özkan geldiler, bana bir kefiye ile büyük bir çerçeve içinde Yörüklerin soy kütüğünü armağan ettiler, teşekkür ederim ilgileri için.

20 Mayıs günü Çumra Lille”de Yörük şenliği vardı. Bu yıl 13. sü yapılan şenliğe her yıl katılır, dostlarımla hasret gideririm. Bu yıl her yıl olduğundan daha yoğun ve güzeldi şenlik. Emeği geçenlere teşekkür ederim.

 Bu yıl Gazipaşa”dan konuklarım Gülseren Kılınç ile eşi Latif Kılınç ve geleceğin Yörük beyi Semih ile katıldık şenliğe. Daha üç yaşına bile basmayan Semih”in ne kadar akıllı bir çocuk olduğunu anlatabilmek için küçük bir anıyı paylaşmam gerek. Semih”e şiir kitabımı imzalayıp vermiştim okul çağına gelince okusun, diye. Caddede yürürken Semih kitabın içindeki fotoğraflara bakarak dalgınca yürüyordu. Dalgın olunca karşıdan gelen bir kıza çarptı. Kız Semih”in saçlarını okşayarak, ne yapıyorsun, diye sordu. Küçük Semih hiç bozuntuya vermedi. Ders çalışıyorum, diyerek yürüdü.

Geçtiğimiz hafta içinde Cihanbeyli ve Böğrüdelik köyünde Abdürraşit İbrahim”i anma etkinlikleri vardı. Bu etkinliklere TRT Avaz ilgi göstermiş ve etkinlikleri baştan sona çekmişti. Bu iki etkinliğe Gazipaşalı dostlarımla birlikte katıldık. En mıymıntı şeyleri haber yapan bizim basın camiamız orada da yoklardı. Etkinliklerde ne bir gazeteciyi ne de televizyoncuyu görebildim. Oysa Naci İdil katılım sağlamak için bütün basın yayın camiasına haber ulaştırmıştı. Cihanbeyli belediyesi basın için koca bir otobüs göndermişti ama otobüs benim gibi üç-beş meraklıyı götürüp getirdi.

Küçük bir sitemde köşe kadılarına, yemekli, armağanlı bir toplantı olsa oraya üşüşürsünüz, niye adam gibi bir etkinlikte yoksunuz?