Rüzgar erozyonu topraklarını çöle dönüştürdüğü için hiçbir bitkinin yetişmez olduğu Karapınar, 43 yıl önce başlatılan çalışmalar kapsamında dikilen milyonlarca fidanla yeniden yeşerirken, bölgede erozyona yönelik tarım faaliyetleri de başladı.

Türkiye'de rüzgar erozyonu yaşanan arazilerin yüzde 20'sinden fazlasına sahip olan Karapınar, bu nedenle 45 yıl önce topraklarının önemli kısmını kaybetti.
İlçenin çöle dönen topraklarında yaşanan kum fırtınaları yüzünden halk evinden çıkamaz duruma geldi. Konya-Ereğli karayolu bu fırtınalar yüzünden trafiğe bile kapatıldı. Tarlasından eski geliri alamayan çok sayıda çiftçi, yaşadığı toprakları bırakıp, büyük şehirlere göç etti.

Bu olumsuz gidişata son vermek amacıyla 1960'lı yıllarda, kaybedilen toprağın yeniden kazanılması için çölleşmeye karşı büyük bir mücadele başlatıldı. 1962 yılında Mülga Toprak Su Genel Müdürlüğü'nce başlatılan, ardından da Köy Hizmetleri Araştırma Enstitüsü tarafından yürütülen çalışmalarla 130 bin dekar alanda ağaçlandırma yapıldı.

Toprağın rüzgarla hareket etmesini önlemek için setler oluşturuldu ve buralara sıcağa dayanıklı otlar ekildi.
1962-1995 yılları arasında, 130 bin dekar alanda içinde iğde, akasya, dişbudak, karaağaç ve badem türlerinin yer aldığı 10 milyon fidan ile böğürtlen gibi çalı türü bitkiler toprakla buluşturuldu. Uçsuz bucaksız Karapınar topraklarının sarı renginin yerini zamanla yeşilin farklı tonları almaya başladı.

Karapınar Kaymakamı İbrahim Taşyapan yaptığı açıklamada, erozyonun büyük ölçüde kontrol altına alındığını belirterek, "Kum fırtınaları artık çok gerilerde kaldı" diye konuştu.

Erozyona karşı girişilen büyük mücadelede "vatan toprağının kurtarıldığını" ifade eden Taşyapan, yaklaşık 40 yıl önce göç tehlikesinin baş gösterdiği Karapınar'ın bugün "yeşeren çöl" olarak isimlendirildiğini bildirdi.