İslamcıların yerini ulusalcılar alıyor

Bugün Kanaltürk’ün başına gelenler, Türkiye’de oyuncular ve rollerin değiştiğini, ama oyunun aynı kaldığını gösteriyor. Bir zamanlar sistemin dışında duran İslamcılar, kimilerine göre değişerek, kimilerine göreyse takiyye yaparak merkeze taşındılar, başrol oyuncusu oldular. Düne kadar iktidarın nimetlerinden istifade eden “laikliği koruma” iddiasındakilerin çoğuysa sistemin dışında kaldı ya da itildiler, yani birer figüran haline geldiler. Senaryoysa aynı: İktidarda olanlar, her yola başvurarak muhalefeti etkisizleştirmek ve teksesli bir ülke yaratmak istiyorlar.

Günümüzdeki ulusalcı hareket birçok açıdan 1980 ortalarının İslami hareketini çağrıştırıyor. Yine “tepki” üzerine kurulu; yine gençler üzerinden yürüyen; yine çokparçalı olmasına rağmen rakipleri ve düşmanları tarafından yekpareymiş gibi algılanan; yine ana gövdesine değil de kollarına, uçlarına bakılan; yine anlamak değil de dışlanmak istenen bir hareket söz konusu.

Geçmişte herhangi bir İslamcının yaptığı bir yanlış alabildiğine abartılarak tüm İslami harekete mal edilmek istenirdi, bugün aynı muameleye ulusalcılar maruz kalıyor. Dün İslami hareket sosyolojinin veya siyaset bilimin değil, kriminolojinin, yani suç bilimin alanına sokulmak istenirdi. Bugün de sürekli olarak ulusalcılara karşı güvenlik güçleri, savcılar, yargıçlar göreve çağrılıyor.

Özellikle Fethullah Gülen cemaatine yakın medyanın ulusalcı hareket hakkında yaptığı yayınlar, 1980-90’lı yıllardaki Gülen aleyhtarı yayınların pabucunu dama atmak üzere. Örneğin geçmişte bu işlerin pirlerinden biri Tuncay Özkan’dı. Birtakım istihbarat raporlarını “araştırmacı gazetecilik” ürünleriymiş gibi, virgülüne bile dokunmadan yayınlar, böylece Gülen cemaatinin ve diğerlerinin ipliğini pazara çıkardığını düşünürdü. Zamanında onun suçladığı kişiler yine benzer raporlardan geniş ölçüde istifade ederek bu sefer Özkan’ı köşeye sıkıştırmaya çalışıyorlar. Ruşen Çakır-Vatan