Hayat bu kadına hiç gülmedi
Şefkat-Der Kadın Sığınma Evi'nde yaşamını sürdüren acılı kadının yıllar boyu çektiği sıkıntılar dramatik bir film gibi...
Konya'da, annesi ve babası öldükten sonra yanına yerleştiği erkek kardeşinden, daha sonra da eşlerinden sürekli dayak yiyen, ablasının ve kızının istemediği kadın, Şefkat-Der Kadın Sığınma Evi'nde yaşamını sürdürüyor.
Yasemin N. (40), 7 yaşında babasını sirozdan, 9 yaşında annesini rahim kanserinden kaybettikten sonra yanına yerleştiği erkek kardeşinin dayağına dayanamayıp 24 yaşında evden kaçtığını söyledi.
Burada kendisine sürekli şiddet uygulandığını savunan Yasemin N, “Eve geç gelme, sokakta çocuklarla oynama gibi bahanelerle, kemer ve soba demiriyle çok dayak yedim. 24 yaşına kadar dayanabildim. Kendime güvenim arttıktan sonra evden kaçmaya karar verdim” dedi. İstanbul'da tanıştığı Hüseyin M. ile kendisine çevreden zarar gelmemesi için hemen evlendiğini ifade eden Yasemin N, şunları kaydetti: Evliliğimden 3 ay sonra dayak yemeye başladım. Çok içki içiyordu. Üzerime kuma getirdi. Beni erkeklere satmaya çalıştı. Beni zorla dilendirirdi. Dilendiğim paraları elimden alır almaz büfeye koşardı. İçki alırdı. Sigara parası vermediğim zaman döverdi. Cahil olduğum için yapacak bir şeyim yoktu. Sonra sirozdan öldü. 2 çocuğum oldu ancak 13 yaşındaki oğlumu trafik kazasında kaybettim.
6 yıl süren evliliğinin eşinin ölmesiyle sona erdiğini belirten Yasemin N, daha sonra 66 yaşındaki Rıza A. ile evlendiğini, henüz 1,5 aylık hamileyken Rıza A'nın da öldüğünü söyledi. Bunun üzerine, ortada kaldığı için Kadıköy Kaymakamlığından yardım istediğini ifade eden Yasemin N, 3 yıl hasta bakıcılık yaptığını, baktığı kişinin ölmesi üzerine yine çaresiz kaldığını bildirdi.
“KİMSE KABUL ETMEDİ”
Ablasının yanına gittiğini ancak kapıdan çevrildiğini belirten Yasemin N, şöyle devam etti: Bu arada kızımı sevdiği biriyle evlendirdim. O da kendilerinde kalmamam için beni zorla biriyle evlendirdi. Ben de kimseye yük olmamak için kabullendim. Ancak burada da çok dayak yedim. Eşim beni kendine hizmetçi olarak aldığını belirterek sürekli dövdü. Yine dayak yediğim bir gün jandarmayı arayarak yardım istedim. Beni kurtardılar, sonra ondan boşandım. Daha sonra hayırseverler sayesinde kızımla birlikte Şefkat-Der Konya Kadın Sığınma Evi'ne yerleştim.
Türkiye'de kadın olmanın çok zor olduğunu bildiren Yasemin N, “Hayatımı şu an 6 yaşında olan kızım için sürdürüyorum. Hayat beni çok yordu. Namusumla çalışıp yaşamımı sürdürmek istiyorum. Sadece bir iş bulabilirsem belki hayatımı düzene oturtabilirim” diye konuştu. Şefkat-Der Konya Kadın Sığınma Evi Sorumlusu Ayfer Erel de Yasemin N'nin yaklaşık 5 ay önce kadın sığınma evine geldiğini söyledi. Bugüne kadar Yasemin N'nin çok acı yaşadığını belirten Erel, “Anne baba sevgisinden yoksun büyüyen bu kardeşimize hayat hiç gülmemiş. Evlilikleri başına dert olmuş. Çocuğunu kaybetmiş. Ablası ve öz kızı istememiş. Şimdi tek isteği bir iş” dedi.
aa