TAKIM DEĞİŞTİRİYORUM

Uzun zamandır düşündüğümü bugün açıklamam gerekiyor. Artık övünerek ‘Galatasaraylıyım’ diyemiyorum. Bana mutluluk vermiyor Galatasaraylı olmak. Bugün takım değiştiriyorum ben. Oğlumun takımını tutmaya karar verdim bundan böyle

Bu yazıyı uzun zamandır yazmayı planlıyordum ancak olayların birikmesini bekledim, izledim ve içimin iyice dolmasını istedim. Bir fanatik olmasam da insanın çocukluğundan bu yana tuttuğu takımı değiştirmesi gerçekten zormuş. Bu hep söylenirdi de bunu şimdi çok daha iyi anlıyorum.

"ARTIK ÖVÜNEREK GALATASARYLIYIM DİYEMİYORUM"

Uzun zamandır düşündüğümü bugün açıklamam gerekiyor. Artık övünerek ‘Galatasaraylıyım’ diyemiyorum. Bana mutluluk vermiyor Galatasaraylı olmak. Bugün takım değiştiriyorum ben. Oğlumun takımını tutmaya karar verdim bundan böyle.

Bunun zamanlamasının ters olduğunun gayet de farkındayım tabii ki. Yanlış anlamalara neden olmasın diye şunu hemen açıklamalıyım ki; ben bu yazıyı kaleme alırken maça daha 8 saat vardı. O nedenle ‘ben de Fenerbahçeliyim’ dememin maçın sonucu ile hiç alakası yok. İnşallah kazanırız. Kazanamasak da gururla göğsümü gere gere ‘Fenerbahçeliyim’ diyebiliyorum.

Şimdi takım değiştirmemin nedenini anlatayım.

Neden; Oray Eğin’in dün Galatasaray’da olanlar ile ilgili yazdıklarıydı. Bu takım uzun zamandır bir cemaatin ilgi odağı haline gelmiş durumda. Futbolcuların bazıları cemaatten, cemaaatten olanlar olmayanları dönüştürmek için çabalıyor. Üstüne üstlük takımın başına da cemaatten olduğu bilinen isimlerin getirilmesine çalışılıyor.

Benim bu cemaate özel duyarlı olduğumu filan sanmayın. Türkiye’de önemli bazı korumları yavaş yavaş ele geçirme harekatını çok masumane bir iş olarak görmüyorum da... O cemaate karşı özel bir tavrım yok. Onları Türkiye’de yaşamın bir kaçınılmazı, bir gerçeği olarak görüyorum. El attıkları bazı kurumlara, örneğin; bazı okullara çeki düzen de veriyor, kaliteyi yükseltiyorlar. Bunu da görüyor ve kabul ediyorum.

Ben sadece, işleri farklı olması gereken kurum ve kuruluşların sadece bir cemaatin tekkesi haline çevrilmesine karşıyım. İşi iyi futbol oynamak, daha fazla kalite ve güzellik yaratmak olan bir spor takımını cemaatin güç merkezi haline dönüştürme gayretini hem anlamıyor hem de kabul etmiyorum.

Hesapları nedir bilmem, bunu bir gün mutlaka anlayacağız.

Kafası cemaatinde olduğu için sahada ruh gibi dolaşan futbolcu, saha dışında takım içinde bölünmeler yaratacak sevimsizlikler yapabilen insanların var olduğu bir takım görmek istemiyorum.

Son olarak takımın başına getirmek için gayret ettikleri isimlere bakınca ‘bu takımı hayatımdan çıkarma zamanım geldi’ dedim. Artık ne halleri varsa görsünler.

Belki cemaat, bazı okullarında yaptığı kalite düzeyini yükseltme işini Galatasaray’da da yapar kimbilir?...

O zaman da centilmen bir Fenerbahçeli olarak tebrik ederiz kendilerini. Artık herkes kendi yoluna.

Maçın sonucuyla alakalı olmadan neden Fenerbahçe’yi seçtiğimi de hemen anlatayım.

Serdar Turgut / Akşam