Sivilay Abla/Taraf

Başbuğ, birden ona kadar sayabiliyor sevinci

Soru: Sevgili Sivilay Abla,
Genelkurmay Başkanı’mız İlker Başbuğ Harp Akademisi’nde yaptığı konuşmaya 300 gazeteciyi davet etmiş. Onlar da firesiz bir şekilde bu davete icabet etmişler. Fikret Bila ve Murat Yetkin hariç herkes ayakta alkışlamış. Siz akredite değilsiniz ama kulağınız deliktir. Niye ayağa kalkmamışlar acaba? Serpil Bayram

Cevap: Sevgili Serpil,
Eskiden tayyareye sadece nezih insanlar binebilirdi. Uçak biletleri ucuzladı, şimdi otobüslerden beter, herkes uçakta. Genelkurmay’ın akreditasyonunu almanın da bir havası vardı. Şimdi öyle mi? Bir kaç gazete hariç herkes akredite. Murat ile Fikret’in bu duruma bozulmuş olma ihtimali var. Tabii biz buralarda eskiyiz demek için de tazelere karışmamak adına ayağa kalkmamış, oturdukları yerden alkışlamış olabilirler.

Aslında ilk defa akredite olmadığıma bu kadar memnunum. Düşünsene bu daveti aldıktan sonra gitsen bir türlü, gitmesen bir türlü. Gitmesen tavır koydu, uzatılan eli geri çevirdi diyecekler. Gitsen, soru soramayacağın bir toplantıya sırf kelle hesabına katkıda bulunmak için gitmiş olacaksın. Biz az sayıda akredite olmayan gazeteciler olarak, 28 kanalda birden canlı yayınlanan konuşmayı ev konforunda izleme talihine sahiptik.

Oraya gitseydim, en çok da içerdeki meslektaşlarımın konferans sonrası dışarıda bekleyen televizyonculara yaptıkları yorumları kaçırdığıma üzülürdüm. Başbuğ’un “demokrasi fena bir şey değildir” manasına gelecek basic tespitlerini aktarırlarken yüzlerinden “bizim oğlan birden ona kadar sayabiliyor amcası” diyen bir babanın sevinci okunuyordu.

Türkiye ailesi sayıları geri geri sayabilen, dörder sekizer atlayarak toplayabilen, ondalık sayılara bile takla attıran fertlerle dolu olsa da, Başbuğ’un bu ‘açılımı’, Türkiye’nin özel koşulları gereği sanırım sevinmemiz gereken bir durum.