Dünyada sevgi, saygı ve iyiliğe en fazla lâyık olan kişilerin başında anne ve babaların geldiği belirtilen hutbede, "Maddî ve manevî gelişimimizi annelerimizin sevgi, şefkat ve merhametine borçluyuz" ifadeleri yer alıyor. Bir çocuğun ruhsal ve bedensel gelişimi için anne sütü ne kadar önemliyse, annenin sevgi, şefkat ve merhametinin de en az onun kadar önemli olduğuna değinilerek, kişinin anneye olan ihtiyacının hayat boyu sürdüğü hatırlatılıyor. "Annelerimiz başlarımızın tacı, dertlerimizin ilacı, gönüllerimizin sultanıdırlar" ifadeleri ile devam eden hutbe; "Ana başa tac imiş, Her derde ilac imiş, Bir evlat pir de olsa, Anaya muhtaç imiş" ve "Ağlarsa anam ağlar, gayrisi yalan ağlar" şiirleri ile de destekleniyor. Allah'ın kendisine kulluk emrinden hemen sonra, anne-babaya iyi davranmayı emrettiğinin belirtildiği hutbede; "Onları üzmek veya incitmek şöyle dursun; yüzlerine karşı 'öf'bile demeyi yasaklamıştır" ifadeleri yer alıyor. Hutbede ayrıca, Hz. Muhammed'in (sas) yetim olarak anne-baba özlemiyle büyüdüğü belirtilerek, Peygamberimiz'in; "Allah'ın en çok sevdiği amel, vaktinde kılınan namazdan sonra ana-babaya iyilik etmektir" şeklindeki hadis-i şerifine yer veriliyor. Anne ve babalar öldükten sonra da onlar için dua etmek, verilen sözlerin tutulması, akrabaları ziyaret etmek ve dostlara ikramda bulunmanın Peygamber'imiz (sas) tarafından tavsiye edildiği aktarılıyor. "Varlığımızın Sebebi Anne ve Babalarımız" başlıklı hutbe şöyle bitiyor: "İyi bir Müslüman, Allah'a kulluk görevinin yanı sıra, anne ve babasına karşı görev ve sorumluluklarını yerine getirir. Her fırsatta sevgi ve saygılarını sunar. Onları incitecek söz ve davranışlardan sakınır."