• BIST 108.489
  • Altın 151,185
  • Dolar 3,6704
  • Euro 4,3242
  • Konya 6 °C
  • Eski SÜ araştırma görevlisi  FETÖ'nün  "Adil Öksüz" korkusunu anlattı
  • FETÖ zanlısı hakim ve savcılar sık sık adliyede toplanmış
  • FETÖ Malatya'da 70 "gaybubet" evi oluşturmuş
  • Eski SÜ araştırma görevlisi  FETÖ'nün  "Adil Öksüz" korkusunu anlattı
  • FETÖ zanlısı hakim ve savcılar sık sık adliyede toplanmış
  • FETÖ Malatya'da 70 "gaybubet" evi oluşturmuş

Ürdün'de iki gün - 1

Adem Alemdar

Mute Destanı’nın kahramanları Ürdün'de yatıyor


Hafta sonu iki günlüğüne Ürdün’e gitmek nasip oldu. Yakın zamanda Kenya ve Fas gezilerini sizlerle paylaşmış ve pek çoğunuzdan olumlu tepkiler almıştım. Ürdün gezimizi de diğer seyahatlerimiz kadar uzun olmasa da sizlere aktarmak, Ürdün’ü bir nebze olsun tanıtmak niyetindeyim…

Bu geziye katılmamız için aynı zamanda gazetemizin de yazarı olan sevgili dostum Celal Güneş’ten davet aldığımda ilkin iş yoğunluğundan dolayı gitmeyi düşünmedim. Birkaç gün sonra Celal Bey telefonla tekrar arayınca ‘peki’ deyiverdim…

Konya’dan özel bir uçakla tam 186 kişi bu seyahate iştirak etti. Tamamının isimlerini burada zikretmem imkansız, ama yazımız içerisinde bazı isimlerden bahsedeceğiz. Katılımcıların çoğu cemaatle bir şekilde tanışıklığı olan, sohbetlere katılan veya cemaatin kimi kuruluşlarında mütevelli olarak hizmete katkıda bulunanlardan oluşuyor. Geziye gazeteci olarak Merhaba Gazetesi’nden yakın dostum Mustafa Arslan’la birlikte iştirak ettik, zannediyorum yoğun çalışmalarından fırsat bulursa Mustafa Bey de geziyle alakalı bir yazı yazar ve onu da zevkle okuruz…

Cumartesi sabahı daha sabah namazı vakti bile girmemişken Konya hava alanında toplanmaya başladığımızda enteresan bir geziye şahitlik edeceğimizi hissetmiştim. Uçağımız saat 7’de kalkacakmış, ama kalabalık bir heyetin işlemleri uzun sürer diye bize ‘uçak saat 6’da kalkacak’ denmiş meğer. Bu yüzden iki buçuk saatlik bir uykuyla gelebilmiştim hava alanına. Bu uykusuzluk, gezi boyunca sürdü maalesef…

Bir Türk charter firması olan Freebird Havayolları’na ait A320’yle sabah 7.30 gibi kalkan uçağımız bir saat 15 dakika sonra Ürdün’ün başkenti Amman’a ulaştı. Amman’a 18 sene evvel 1993’te sıcak bir Temmuz akşamında gitmiştim. Aradan geçen onca senede hava alanı neredeyse hiç değişmemiş. Yakın zamanda vizeler karşılıklı kaldırıldığı için birkaç dakikalık pasaport işlemlerinden sonra ülkeye giriş yaptık. Heyet kalabalık olunca doğal olarak hava alanı dışında bir miktar bekledik ve iki gün boyunca bizi gezdirecek olan 4 otobüse doluştuk. Hava bina içinden güneşli gibiydi, ama dışarı çıkınca durumun sanıldığı gibi olmadığı anlaşıldı. Türkiye’dekine benzer bir soğuğa beş on dakika sonra yağmur eşlik etmeye başladı. Arap ülkelerini zihninde hep sıcak olarak tahayyül edip yazlıklarla gelenler ayazda kaldı tabi…


Seyahatimiz kısa olduğu için hiç vakit kaybetmeden bizim Mute Destanı olarak bildiğimiz, Mute savaşının gerçekleştiği bölgeye doğru hareket ettik. Dört otobüsün her birine buradaki Türk okulundan (Uluslararası Hamidiye Okulu) birer öğretmen arkadaşımız rehberlik etti. Bizim otobüsümüze cemaatin Ürdün sorumlusu Faik Bekar refakat etti. Yeri gelmişken Faik Bey’i kısaca tanıtmak isterim size. 1973 Muş doğumlu. 1994’te Amman’a üniversite eğitimi için gelmiş ve o günden bu yana burada ikamet ediyor. Ürdün’den evlenip kısmen oralı olmuş. Bize Ürdün’ü anlatırken kendi ülkesinden bahseder gibiydi. Cemaatin diğer ülkelerdeki sorumluları gibi bu ülkeyle alakalı tüm işlerde de onun imzası var. Yakın zamanda Ulaştırma Bakanı Binali Yıldırım’a ve evvelki sene de Cumhurbaşkanımız Abdullah Gül’e Ürdün’de bu arkadaşımız refakat etmiş gezilerinde. Allah yolunu açık etsin…

Amman Alia Havaalanı şehrin bir hayli dışında olduğu için şehre hiç girmeden doğruca Kerek şehrinin Mezar ilçesine gittik. Bir buçuk saat kadar yol aldıktan sonra öğrendiğimize göre epeydir yağmur yağmayan bölgeye yoğun yağmur altında vardık. Şehir kısmen dağlık bölgenin tepelerine yayılmış. İki, üç bilemediniz nadirattan dört katlı binalardan oluşuyor yapılar. Yollar dar ve kimi yerler çamur deryası. İlk bakışta en dikkat çekici özellik ise istisnasız tüm binaların kolon demirleri üste bir kat daha çıkmak için sarkık bir şekilde duruyor. Yani tüm binalar çatısız. İnşaat demirleri her binanın süsü gibi duruyor çatılarda…


İlçenin ismi buradaki önemli mezarlardan dolayı Mezar konmuş. Otobüsümüz Mute savaşının gerçekleştiği merkez noktaya durduğunda heyecanımız artıyor. İmam Hatip’te okuduğumuz zamanlar band tiyatroları revaçtaydı. Mute Destanı da en beğendiğimiz kasetlerden biriydi. İşte yıllar sonra buraya gelmek ve mübarek sahabelerle cennet’te komşu olmak için dualar ediyoruz. Heyetimizde bulunan Sait Koçer hoca dua ediyor ve tüm eller amin demek için göğe yükseliyor. Kimimiz sert esen rüzgar ve yağan yağmura rağmen sıcacık göz yaşlarıyla ısıtıyor yüreğini, kimimiz hatıra fotoğraflar çektiriyor…

Otobüslerimize binerek hemen aşağıda Mute savaşı komutanlarından Zeyd bin Harise, Cafer bin Ebu Talib ve Abdullah bin Revaha’nın 200-300 metrekare arayla bulunan mezarlarına gidiyoruz. Her bir kabrin yanına şehit komutanların adına Ürdün Krallığı tarafından birer mescid yaptırılmış. Bu mescidlerden en büyüğü olan Cafer bin Ebu Talib’in makamı yanındaki mescidi öğlen namazımızı ifa ediyoruz. Ardından Sait Koçer hoca bir Kur’an ziyafeti çekiyor ve ardından da ellerimizi bir kez daha dua için kaldırıyoruz…

Yeri gelmişken kısaca Mute Savaşı’nı ve sırayla şehit düşen komutanların hayatlarını aktaracağım sizlere:

 

Mute Savaşı

Peygamberimiz Hz. Muhammed aleyhisselatü vesselam, 629 yılında büyük devletlerin hükümdarlarına elçiler göndererek İslam'a davet ediyordu. Bu elçilerden biri de Haris bin Umeyr Bizans İmparatorluğu'na bağlı Busra (Havran) valisine gönderildi. Ancak Busra valisi Şürahbil, elçiyi şehid etti. Bunu haber alan Efendimiz (sav), Şürahbil'in üzerine ordu gönderilmesine karar verdi. Müslümanlar 3 bin kişilik bir ordu oluşturdular. Ordunun komuta edilmesi konusunda Rasulallah, şu şekilde talimat verdi:

"Zeyd bin Harise’yi kumandan tayin ettim. Zeyd bin Harise şehit olursa yerine Cafer bin Ebu Talib geçsin. Cafer bin Ebu Talib şehit olursa, Abdullah bin Revaha geçsin. Abdullah bin Revaha da şehit olursa, Müslümanlar aralarından münasip birini seçip onu kendilerine kumandan yapsın."

İslam Ordusu'nun Medine'den hareket ettiğini duyan Şürahbil, Bizans İmparator'u Heraklius'a haber gönderir. Bu arada kardeşi Sedus komutasındaki bir birliği de Müslümanları karşılamak üzere Vadi'l Kura'ya gönderir. Burada yapılan çarpışmada Sedus öldürüldü ve ordusu bozguna uğratıldı. İlerleyen İslam Ordusu Şam'ı geçti. Bu sırada Bizans İmparatoru Heraklius'un 100 bin kişilik bir orduyla üzerlerine geldiğini haber alan Müslümanlar, nasıl davranacakları konusunda değerlendirme yapmaya karar verdiler. Müslümanların çoğu, Medine’ye haber gönderilmesi ve gelecek olan cevaba göre hareket edilmesini söyledi. Ancak bu savaşta şehid olacak olan Abdullah bin Revaha'nın şu konuşması, herkesin fikrini değiştirdi ve savaşa karar verildi: “Arkadaşlar, çekindiğimiz şey, ele geçirmek için yola çıktığımız şeydir, yani şehid olmaktır. Dinimizi yüceltmek için savaşalım. Ya şehid, ya gazi olacağız. Bunun ikisi de güzel değil mi?”

Mute Meydanı'nda yapılan çarpışmada, Peygamber Efendimizin ismini saydığı üç sahabe de şehid oldu. Bunun üzerine komutayı Halid bin Velid eline aldı. Halid bin Velid'in, yaptığı şaşırtıcı bir taktikle. Bizans Ordusu'nda bir anlık panik havası yaratıldı. Müslümanlar, bundan yararlanarak sert bir taarruzla Bizans Ordusu'nu kısmen de olsa bozmayı başardı. Bizans Ordusu'nun 30 kata varan sayı üstünlüğünü göz önünde bulunduran Halid bin Velid, savaşa daha fazla devam edilmesini rasyonel bulmayıp Medine'ye dönme kararı aldı ve o gece geri çekildi. Bu savaşta Müslümanlar 600 şehit verirken (kimi rivayetler sayının çok daha az, hatta 12 kişi olduğu yönünde) Bizans ordusu 3 bin 300 kayıp verdi.

 

Zeyd bin Hârise

Zeyd bin Hârise, Kur'an'da ismi anılan tek sahabi'dir. (Ahzab 37) 575 yılında Yemen'de doğdu. Sekiz yaşında ailesinin yanından kaçırılarak Mekke'ye götürüldü ve burada köle olarak satıldı. Hakim bin Hizam onu alarak halası Hatice'ye hediye etti. Efendimiz (sav) evlendikten sonra Hz Hatice, onu eşine hediye etti. Yıllar sonra Zeyd bin Harise'nin izine ulaşan ailesi, onu geri almak istedi. Rasulallah'ın kendisine, dilediği gibi davranmasını söylemesine rağmen Zeyd, Efendimizin yanından ayrılmak istemedi. Bunun üzerine Efendimiz, onu evlat edindiğini ve artık kendisine mirasçı olduğunu bildirdi. Bundan sonra Zeyd bin Harise, Kur'an öz ve üvey evlatların aynı olmadığını söyleyene (Ahzab 37) kadar Zeyd bin Muhammed adıyla anıldı. Müslüman olan ilk dört kişiden biridir. Bedir, Uhud ve Hendek savaşlarına katıldı. Bizans Ordusu'yla yapılan Mute Savaşı'nda Efendimiz tarafından İslam Ordusu'nun kumandanı olarak görevlendirildi ve çarpışma başlayınca, baş kumandan Zeyd b. Hârise, Hz. Peygamber'in sancağını elinde tutarak ilerledi. Vücudu Rumlar'ın mızraklarıyla delik deşik oluncaya kadar çarpıştı ve sonunda şehit oldu. Efendimiz, şehit edilişini sahabeye gözyaşları içinde bildirdi ve “Allah'ım; Zeyd'e mağfiret et! Allah'ım; Zeyd'e mağfiret et! Allah'ım; Zeyd'e mağfiret et! Allah'ım; Cafer’e mağfiret et Allah'ım; Abdullah bin Revâha'ya mağfiret et” şeklinde dua etti.

 

Cafer Bin Ebi Talib (r.a)

 

 
Hz. Peygamber'in amcası Ebû Tâlib'in oğlu. Hz. Ali’nin kardeşi. Hz. Câfer, Rasûlullah (s.a.s) daha Erkam'ın evine girip İslâm'ı yaymaya başlamadan önce müslüman olmuş; ikinci Hicret kâfilesine katılarak hanımı Esma binti Üveys ile birlikte Habeşistan'a hicret etmişti.

Câ'fer b. Ebi Talib Habeşe hicret eden Müslümanların Necâşî karşısındaki temsilcisiydi. Hicret'in sekizinci yılında vuku bulan Mute gazvesine katıldı ve Başkomutan Zeyd b. Hârise şehit düşünce, onun yerine sancağı eline aldı. Zırhını giyerek atına bindi. Düşmanın ortalarına kadar ilerledi. Kurtulamayacağını anlayınca, önce attan inerek, atını düşmanın yararlanamaması için saf dışı etti. O düşmanla çarpışırken, 'Cennet de, ona yaklaşmak da ne güzeldir. Onun şerbetleri tatlı ve soğuktur' diye mırıldanıyordu. Bu sırada düşman tarafından vurulup, bir eli kesildi. Sancağı diğer eline aldı. O da vurulup kesilince, sancağı koltuğunun altına kıstırdı. Aldığı yaralarla yere düştü ve şehit oldu. Abdullah b. Ömer der ki: 'Câ'fer b. Ebi Tâlib'i şehitler arasında aradık. Bedeninde doksandan fazla mızrak, ok ve kılıç yarası bulduk.' Hz. Cafer'in iki kolunun da kesilmesi üzerine, şehadetinden sonra Rasûlullah ona Cennet'te iki kanat takıldığını haber vererek şöyle buyurmuştur: 'Câfer'i, Cennet'te meleklerle birlikte uçarken gördüm.' Bundan sonra, kuş gibi kanatlanıp Cennet'te uçtuğu hadisle sabit olan Câ'fer'e 'çok uçan Câfer' anlamında 'Câfer-i Tayyâr' lâkabı verilmiştir.

 

Abdullah Bin Revaha

 
Peygamber efendimizin en çok sevdiği arkadaşlarındandır. Hazrec kabilesinin, Beni Haris kolundan Medineli olup, doğum tarihi kesin olarak bilinmemektedir. Şairliğinin yanı sıra çok etkileyici bir hitabet gücüne de sahip olan Abdullah bin Revaha, ikinci büyük Akabe biatında Müslüman oldu. Bedr, Uhud, Hendek ve Hayber muharebelerinde bulundu. Mute Savaşında, Peygamber efendimiz bu savaşa giden ordunun başına üçüncü kumandan olarak Abdullah bin Revaha'nın kumandayı almasını emretmişti. Revaha, mücahidleri gazaya teşvik edici çok güzel şiirler söyledi. Muharebe esnasında Zeyd bin Harise'nin ve onun arkasından da Cafer bin Ebi Talib'in şehid düşmesinden sonra sancağı ve kumandayı eline alan Abdullah bin Revaha atının üzerinde düşmana doğru ilerledi. Bunu yaparken nefsini kendisine boyun eğdirmeye ve bazı tereddütlerini gidermeye çalışıyordu. Bu sırada parmağı yaralandı. Yaralanan parmağını ayağının altına aldı çekip kopardı ve “Ey nefis! Şehit olmaktan seni sakındıran şey eğer hanımlarımdan mahrum kalmaksa onları üç talakla boşadım. Kölelerinden mahrum kalmaksa onları azad ettim. Bahçem bostanım ise onları Allah ve Resulüne bıraktım” dedi ve mızrakla yaralandı yere yıkıldı. Çok geçmeden kaldırıldığı yerde can verdi. Rasulallah, Revaha’nın Cennet’teki makamının diğerlerinden daha aşağı olduğunu söyledi. Gerekçe olarak da şehit olmakta geçirdiği tereddüdü gösterdi. Allah ondan razı olsun.

UYARI: Çok uzun metinler, küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
Yorumlar
Durmuş Çürükoğlu
11 Ocak 2011 Salı 16:35
Notlar çok güzel
Bu güzel gezi notlarına can kurban,hani eski tabirle"yediğin içtiğin senin olsun,gezip gördüklerini anlat"sözü burda gerçek oluyor,gerçekten hem gezi anlatılıyor,hem de sahabelerin hayatlarından bahsedilmiş, çok da güzel olmuş,böyle gezilere gerçekten gıpda ediyoruz,Allah gitmeyenlere gitmeyi,gidenlere de tekrarını nasip etsin...
88.255.225.19
isma,il detseli
11 Ocak 2011 Salı 10:24
gıpta etmek
Değerli kardeşim adem alemdar gezi yazılarınla bizleri bilgilendirip mutlu ediyorsun ama ne varki gezilerinlede gıpta ettiriyorsun kıskandırıyorsun ama şaka. olsun allah senden razı olsun bu kadar güzel hatırta ve bilgiler erdiğin için allah gücüne güç katsın
78.170.90.67
Yazarın Diğer Yazıları
Tüm Hakları Saklıdır © 2008 Memleket | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
Tel : 0332 352 16 16 | Faks : 0332 352 11 66 | Haber Scripti: CM Bilişim