• BIST 108.489
  • Altın 151,105
  • Dolar 3,6704
  • Euro 4,3242
  • Konya 15 °C
  • Eski SÜ araştırma görevlisi  FETÖ'nün  "Adil Öksüz" korkusunu anlattı
  • FETÖ zanlısı hakim ve savcılar sık sık adliyede toplanmış
  • FETÖ Malatya'da 70 "gaybubet" evi oluşturmuş
  • Eski SÜ araştırma görevlisi  FETÖ'nün  "Adil Öksüz" korkusunu anlattı
  • FETÖ zanlısı hakim ve savcılar sık sık adliyede toplanmış
  • FETÖ Malatya'da 70 "gaybubet" evi oluşturmuş

Bir Özel Harpçi’nin Yükselişi

Murat Kayacan

8 Ocak 2006 tarihli Milliyet’teki köşe yazısında Can Dündar, bir Özel Harp Dairesi mensubu olan emekli Org. Kemal Yamak'ı konu edindi. Bu sayede kontrgerilla tartışması yeniden açılmış oldu.

Örgütün adı: Özel Harp Dairesi... "Daire", Kemal Yamak'ın ilkin Hürriyet'te özetlenen anılarıyla (Doğan K., 2006) gündeme gelmiş, ardından da "Yamak'ın sağ kolu" olduğu söylenen emekli Org. Sabri Yirmibeşoğlu da tartışmaya katılarak "Özel Harp'te çalışanlarla iftihar ettiklerini" açıklamıştı.

Yirmibeşoğlu, 50'lerin başında Çankırı Gerilla Okulu'nda, "Turancılık davası"ndan beraat ettikten sonra gönderildiği ABD'den yeni dönen "gerilla öğretmeni" Yüzbaşı Alparslan Türkeş'in "çok sevdiği öğrencisi" oldu. 1955'te 6-7 Eylül olayları sırasında Özel Harp Dairesi'nin atası sayılan Seferberlik Tetkik Kurulu'nda görevliydi. “"6-7 Eylül de bir Özel Harp işidir. Muhteşem bir örgütlenmeydi. Amacına da ulaştı.” Yine, "Savaşta, düşmanın işgal ettiği bölgelerde bazı olaylar yaratılır ve düşman yaratmış gibi gösterilir. (...) Halkı düşmana karşı galeyana getirmek(tir amaç)... Belki Güneydoğu'da da oluyor bunlar” şeklindeki sözler de ona ait.

Yamakoğlu’nun bu sözleri bize şunu öğretiyor olmalı. Tüm devletler tabiatı gereği muhafazakârdır. Mevcut durumu korumak için gerektiğinde ortaya koyduğu ilkeleri bir güzel çiğner, Süleyman Demirel’in ifadesiyle rutinin dışına çıkar, kendisini yasaların üstünde görür, buna rağmen de hâlâ kutsanmayı bekler ve kutsayanları bulmakta da zorluk çekmez.

Dündar, yazısında belirttiğine göre, Yirmibeşoğlu komünizmle mücadele kapsamında NATO'nun CIA desteğiyle kurduğu Gladyo eğitimi için Napoli'ye gitti. Dönüşte "Türk kontrgerillasının doğum yeri" olarak bilinen Kıbrıs'a tayin oldu. “63 olayları”nı orada yaşadı. "Oradaki Türkler’i teşkilatlandırdı." Daha sonra Özel Harp Dairesi Kurmay Başkanlığı'na atandı. Üç sene sonra da Daire'nin başına geçti.

Bu bilgiler bizi şu açıdan da kafa yormaya götürmeli: Bir dönem milli ve manevi değerlere sahip çıkma iddiası çerçevesinde de olsa İslâmî kimliğini ön plana çıkaran kimseler aslında SSCB karşıtı bir kampanyanın gönüllü askeri miydiler? Bir kısmı farkında bir kısmı da farkında olmaksızın aslında ABD planları doğrultusunda “Allahsızlara” karşı mücadele mi ettiler? Bu amaçla “Komünizmle Mücadele” dernekleri mi kurdular? Kazancın ne kadarı kendi kâr hanelerine ne kadarı da ABD ve işbirlikçi yönetimlerinkine yazıldı? Müslüman önderlerden birisi nasıl oldu da ABD’yi Hz. Musa’nın asası olarak görebildi? Devam edelim…

Başbakan olduğu dönemde Bülent Ecevit, Özel Harp Dairesi'nden "tesadüfen" haberdar oldu. Ona bu konuda Başbakanlık konutunda bilgi veren, Özel Harp Dairesi'nin Başkanı Sabri Yirmibeşoğlu idi. Ecevit o günden sonra Özel Harp'i denetim altına almaya çalışırken Yirmibeşoğlu daha önemli bir göreve, NATO İstihbarat Başkanlığı'na tayin edildi. 1978'e kadar da bu görevde kaldı.

Dönüşte Sarıkamış'a atandı. Ecevit'le yolları orada bir kez daha kesişti. Ecevit sordu: “Farz-ı muhal, buradaki MHP İl Başkanı, aynı zamanda Özel Harp Dairesi'nin sivil uzantısındaki gizli elemanlardan biri olamaz mı?" Aldığı cevap manidardı: "Evet, öyledir ama kendisi çok güvenilir, vatansever bir arkadaşımızdır."

Özel Harpçiler bir dönem “hizmet”te bulundular ve ardından da milletvekili (!) oldular. Yani ABD politikalarını ülkemizde muhkemleştirmenin bir ödülüydü bu.

Bu ödüle en layık görülen kişi belki de Yirmibeşoğlu idi. Kendisi, 12 Eylül döneminde Kara Kuvvetleri Lojistik Başkanı, 1982-83 arası Milli Savunma Bakanlığı'nda Müsteşar Yardımcısı, 1983'te Ankara Sıkıyönetim Komutanı, 1984-86 arası Genelkurmay Harekat Dairesi Başkanı, 1986-88 arası yine Sarıkamış'ta 2. Ordu Komutanı, 1988-90 arası Milli Güvenlik Kurulu Genel Sekreteri idi.

Nasıl Ecevit, kendisine karşı düzenlenen Çiğli suikastının ardında Gladyo’yu aramışsa, Özal da kendisine düzenlenen suikastın arkasında hangi örgütün olduğunu tespit etmeye çalışmıştı. Olayı soruşturan komisyon üyesi Uğur Tönük’e, MİT görevlisi olduklarını sandığı üç görevli ve bir generalin adını vererek "Bu tahkikatı kesin!" dedi. Tehdidin geldiği general o dönemin MGK Genel Sekreteri "Sabri Yirmibeşoğlu!" idi.

Görüldüğü gibi devlet, kendisini “milli” gösterse de zaman zaman uluslararası “kirli” ilişkileri önceleyen bir kurum. Ve bu ilişkiler başbakanları, cumhurbaşkanları bile hedef alabiliyor. Ve biz “üst düzey asker anılarını” okuyarak artık Susurluk ve Şemdinli olaylarını daha rahat anlayabiliyoruz.

 

UYARI: Çok uzun metinler, küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
Bu yazıya henüz yorum eklenmemiştir.
Yazarın Diğer Yazıları
Tüm Hakları Saklıdır © 2008 Memleket | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
Tel : 0332 352 16 16 | Faks : 0332 352 11 66 | Haber Scripti: CM Bilişim